| |
![](../0_Title%20Images/titleDayJhvhPol.gif)
|
|
– „Dzień Jahwe”,
„Dzień Pomsty”, „Dzień Gniewu”
– Czas wielkiego ucisku
– Jego przyczyna
– Świadectwo Biblii o wielkim ucisku
– Jego ogień i burza, poruszenie i roztapianie są symboliczne
– Świadectwo Dawida
– Świadectwo Jana Objawiciela
– Obecna sytuacja i perspektywa przyszłości widziane przez przeciwne sobie partie
kapitalistów i robotników
– Lekarstwo, które nie uleczy
– Podniesienie zasłony i dopuszczenie światła nastąpi dokładnie we właściwym
czasie
– Dowody na to
– Warunki świętych w czasie ucisku i ich właściwa postawa względem niego |
![TIDayJHV3.jpg (2121 bytes)](../0_Images/TIDayJHV3.jpg)
„A
gdyby nie były skrócone owe dni, nie ocalałaby żadna istota, lecz
ze względu na wybranych będą skrócone owe dni.”
Mat 24:22 NB |
Chrystus
przedstawicielem Jahwe.
![Jesus42EstelleCloudsF.jpg (3416 bytes)](../0_Images/Jesus42EstelleCloudsF.jpg)
|
„DZIEŃ JAHWE”1 to nazwa
okresu, w którym Królestwo Boże pod władzą Chrystusa, ma być stopniowo ustanawiane
na ziemi w czasie przemijania królestw obecnego świata i ograniczania mocy i wpływu
Szatana na ludzi. Dzień ten jest wszędzie opisywany jako dzień ciemności, dzień, w
którym ludzkość znajduje się pod wpływem nasilonego ucisku, nieszczęść i
zamieszania. 1. Większość
polskich tłumaczeń Biblii: „Dzień Pański”.
Nic dziwnego, że rewolucja o
takich rozmiarach, niosąca z sobą konieczność tak wielkich zmian, musi spowodować
ucisk. W każdym wieku małe rewolucje powodowały ucisk, ale ta, o wiele znaczniejsza
niż którakolwiek z poprzednich, ma być okresem takiego ucisku, jakiego nie było odkąd
istnieją narody, i nigdy nie potem będzie – Dan. 12:1; Mat. 24:21, 22.
Okres ten jest nazwany „Dniem Jahwe”, bowiem choć Chrystus z królewskim
tytułem i mocą będzie obecny jako przedstawiciel Jahwe, kierując wszystkimi sprawami
mającymi miejsce podczas dnia ucisku, to będzie On raczej spełniał funkcję generała
Jahwe, poddającego sobie wszystkie rzeczy, niż Księcia Pokoju udzielającego wszystkim
błogosławieństw.
W międzyczasie, gdy upadać będą fałszywe i niedoskonałe poglądy
i systemy, sztandar nowego Króla będzie się podnosił i ostatecznie zostanie On uznany
i przyjęty przez wszystkich jako Król Królów. Ze słów proroków wynika, że
ustanowienie władzy Chrystusa jest dziełem Jahwe:
„Dam ci narody w dziedzictwo i krańce świata w posiadanie” (Ps. 2:8 NB).
„
W dniach owych królów Bóg niebios ustanowi królestwo” (Dan. 2:44
BP). Przedwieczny usiadł i przywiedziono do niego kogoś podobnego do Syna Człowieczego
i dano Mu władzę, tak że wszystkie królestwa będą Mu służyć i słuchać Go
(Dan.7:9, 13, 14, 22, 27).
Uzupełnieniem tego jest oświadczenie Pawła, mówiące, że gdy
Chrystus osiągnie cel swego panowania, „wtedy też i sam Syn, będzie poddany
temu [Ojcu], który MU PODDAŁ WSZYSTKO” (1 Kor. 15:28 NB).
|
![Law1.jpg (2385 bytes)](../0_Images/Law1.jpg)
Bóg
ustanowił prawa których nigdy nie łamie.
|
Omawiany tu okres nazywany jest „dniem
pomsty Boga naszego” i „dniem gniewu” (Izaj. 61:2; 63:1-4; Ps. 110:5). Jednakże
ktoś, kto dostrzega tu jedynie myśl o gniewie lub podejrzewa Boga o złośliwość, myli
się poważnie.
Bóg ustanowił pewne prawa i postępuje w zgodzie z nimi, a ci,
którzy z jakiegokolwiek powodu wchodzą z nimi w konflikt, zbierają plon swego własnego
postępowania w postaci kary, czyli gniewu. Ludzkość, z wyjątkiem niewielkiej garstki,
nieustannie odrzuca Boskie wskazania.
Jak to przedstawiliśmy, Bóg
dozwolił, aby ludzie chodzili własnymi drogami, odrzucając ze swych serc Jego samego i
Jego rady (Rzym. 1:28). Potem Bóg ograniczył swą specjalną opiekę do Abrahama i jego
potomków, którzy okazali pragnienie postępowania Jego drogą i służenia Mu.
Zatwardziałość serc oraz
nieszczerość wobec Boga w sposób naturalny nie tylko przeszkodziły całemu narodowi w
przyjęciu Mesjasza, lecz także przygotowały i doprowadziły ów naród do ucisku,
który zakończył jego egzystencję. |
„Czas
utrapienia” jest konsekwencją łamania prawa |
I tak światło niesione przez prawdziwy
Kościół Chrystusowy (klasę składającą się z tych, których imiona zapisane są w
niebie) podczas całego Wieku Ewangelii daje cywilizowanemu światu świadectwo o
różnicy między prawdą i fałszem, dobrem i złem, jak też o nadchodzącym
czasie, w którym Kościół otrzyma nagrodę, a świat zostanie ukarany (Jan 16:8-11; Dz.
Ap. 24:25). To
świadectwo mogłoby mieć na ludzi wielki wpływ, gdyby zwracali uwagę na Boskie
wskazówki, lecz samowolni, jak zawsze, niewiele skorzystali z rad Pisma Świętego i
ucisk Dnia Pańskiego nastąpi jako wynik ich zaniedbania. Można powiedzieć, że ucisk
Dnia Pańskiego to gniew Boży spowodowany lekceważeniem rad Pańskich i jednocześnie
zapłata za niesprawiedliwość.
Niemniej jednak przychodzący
na świat ucisk rozważany z innego punktu widzenia, jest naturalnym, czyli uzasadnionym
wynikiem grzechu przewidzianego przez Boga, od którego ludzkość mogłaby być
ochroniona, gdyby usłuchała Bożej rady. |
Świat
ignoruje polecenia Boże
Chciwość
podpowiada: Korzystaj ile możesz
![Money3.jpg (3389 bytes)](../0_Images/Money1.jpg)
|
O ile Boskie posłanie skierowane do
Kościoła brzmiało: „Stawiajcie ciała wasze ofiarą żywą” (Rzym.
12:1 BG), to posłanie do świata było następujące:
„Strzeż języka swojego od zła, a
warg swoich od słów obłudnych! Odwróć się od zła, a czyń dobrze; szukaj pokoju i
ubiegaj się oń!”(Ps. 34:14, 15 NB).
Niewielu zwróciło uwagę na
wspomniane posłanie. Jedynie Maluczkie Stadko obrało drogę ofiary. Natomiast świat,
choć przyjął hasło „uczciwość popłaca”, to na ogół zaniedbuje jego
stosowania. Raczej zwrócił uwagę na głos chciwości: zdobywaj ile możesz bogactw,
zaszczytów i władzy na tym świecie, bez względu na to, jakim sposobem je zdobędziesz
i czy twój zysk będzie cudzą stratą. Jednym słowem, ucisk Dnia Pańskiego nie
nastąpiłby, nie mógłby nastąpić, gdyby zasady Boskiego prawa przestrzegane były w
znaczącej mierze. Prawo to brzmi w skrócie:
„Będziesz miłował Pana, Boga swego
ze wszystkiego serca swego, a bliźniego twego jak samego siebie” (Mat. 22:37-39 NB).
To właśnie dlatego, że
zdeprawowany, „cielesny” umysł przeciwstawia się prawu Bożemu i
nie jest mu podporządkowany, przyjdzie ucisk – jako naturalna konsekwencja, tak jak
żęcie następuje po siewie.
|
![love2f.jpg (3705 bytes)](../0_Images/Love2.jpg)
Kamienne
serca ludzkie zostaną zmiękczone |
Cielesny, upadły umysł, nie miłujący
bliźniego jak samego siebie, zawsze charakteryzował się samolubstwem i chciwością,
które prowadziły często do aktów przemocy i morderstwa mających na celu
przywłaszczenie sobie rzeczy posiadanych przez innych. Bez względu na to, jak się ją
stosuje, zasada samolubstwa jest zawsze taka sama, choć jej objawy uzależnione są od
urodzenia, wykształcenia i otoczenia. Była ona taka sama w każdym wieku obecnego świata i taką
pozostanie aż do czasu, gdy dzięki mocy żelaznej władzy Mesjasza, nie siła ani
chciwość, lecz miłość zadecyduje, co jest SŁUSZNE.
Miłość narzuci
ludziom zasadę sprawiedliwości aż do chwili, gdy wszyscy będą mieli sposobność
przekonania się, o ile większe korzyści niesie z sobą zasada sprawiedliwości i
miłości, w porównaniu z samolubstwem i siłą, i gdy pod wpływem słonecznych promieni
Prawdy i sprawiedliwości samolubne, kamienne serce człowieka stanie się raz jeszcze
takie, jak wtedy, gdy Bóg nazwał je „bardzo dobrym” – sercem
mięsistym – Ezech. 36:26. |
Jak doszło
do wypaczenia miłości w kształcie bożym w samolubstwo?
![PKSustenance1.jpg (8404 bytes)](../0_Images/PKSustenance.jpg)
Troska o
potrzeby życiowe zdominowała życie ludzkie
|
Patrząc wstecz, bez trudu możemy zrozumieć
w jaki sposób cechy miłości i dobroci podobne do Boskich przekształcały się w
głębokie samolubstwo.
Warunki skłaniające do rozwijania samolubstwa pojawiły się w tym
samym momencie, gdy człowiek z powodu nieposłuszeństwa stracił Boską łaskę i
został wygnany z Edenu, w którym wszelkie jego potrzeby były obficie zaspokajane.
Gdy nasi potępieni rodzice
opuścili Eden i rozpoczęli walkę o byt, próbując zachować swoje życie jak
najdłużej, natychmiast napotkali ciernie, osty i jałową ziemię. Zmaganie się z
takimi warunkami niosło z sobą zmęczenie i pot oblicza, tak jak Pan to wcześniej
oznajmił.
Umysłowe i moralne
zalety stopniowo karłowaciały z powodu ich nieużywania, podczas gdy cechy niższe
powiększały zasięg swego działania przez ciągłe ich stosowanie.
Troska o przetrwanie stała
się naczelnym celem i przedmiotem zainteresowania w życiu, a cena, wyrażona w ilości
pracy, stała się normą, za pomocą której oceniano wszystkie inne potrzeby. Mamona
stała się panem człowieka.
Czy możemy się więc
dziwić, że w takich warunkach ludzkość stała się samolubna, łakoma i chciwa, a
każdy człowiek stara się zdobyć jak najwięcej, walcząc najpierw o zaspokojenie
potrzeb, a następnie o zaszczyty i zbytek, jakie daje mamona? Nie jest to niczym innym,
jak tylko naturalną skłonnością, którą w wielkim stopniu wykorzystuje
Szatan. |
Zasłona
ciemnoty i zacofania powoli jest usuwana.
Dobrobyt
niesie z sobą wiele zła, ale i pewne błogosławieństwa.
![PKPalace1.jpg (7039 bytes)](../0_Images/PKPalace.jpg)
|
W minionych wiekach i pod działaniem
różnych wpływów (a wśród nich nieświadomości, uprzedzeń rasowych i poczucia dumy
narodowej) wielkie bogactwo świata znajdowało się zazwyczaj w rękach mniejszości –
w rękach władców – którym szerokie rzesze ludzkie były niewolniczo posłuszne jako
przedstawicielom swych narodów.
Bogactwa tych władców napawały lud dumą i budziły troskę jak
własne. Lecz dzięki nowoczesnym udogodnieniom i wynalazkom, Jahwe zaczął podnosić
zasłonę ciemnoty i przesądu – gdy przybliżył się czas, który On przeznaczył na
błogosławienie świata przez restytucję, która ma być dokonana przez Mesjasza.
Jednocześnie nastąpiło
powszechne podniesienie ludu oraz ograniczenie władzy panujących. Bogactwa tego świata
nie pozostają dłużej w rękach królów, lecz są głównie w posiadaniu
społeczeństwa.
Mimo iż
bogactwo pociąga za sobą wiele zła, przynosi też pewne błogosławieństwa: bogaci
otrzymują lepsze wykształcenie, lecz przez to wznoszą się intelektualnie ponad ludzi
biedniejszych i mniej lub bardziej wiążą się ze sferą panujących.
Na tej
zasadzie istnieje arystokracja, która posiada pieniądze zabezpieczone wykształceniem.
Te środki pomagają w prowadzeniu zażartej walki o zdobycie wszystkiego, co można
zdobyć, oraz o zachowanie za wszelką cenę wysokiej pozycji. |
![PKStudent1.jpg (7433 bytes)](../0_Images/PKStudent.jpg)
Z wykształceniem
idzie w parze chęć dobrobytu.
|
Wraz z rozwojem inteligencji lud osiąga
korzyści z tak licznych obecnie udogodnień szkolnictwa i zaczyna samodzielnie myśleć.
Poczucie własnej godności i samolubstwo podbudowane odrobiną wiedzy – rzeczą czasem
niebezpieczną – każą masom wyobrażać sobie, że znają środki oraz sposoby,
dzięki którym zyski i warunki bytu wszystkich ludzi, a szczególnie ich własne,
mogłyby się polepszyć kosztem niewielkiej liczby tych, którzy mają w swych rękach
bogactwo. Wielu
niewątpliwie wierzy szczerze, że sprzeczne interesy czcicieli mamony (z jednej
strony ich, biednych, z drugiej bogatych) można by z łatwością sprawiedliwie
pogodzić. Niewątpliwie mają również poczucie, że gdyby byli bogaci, byliby bardzo
łaskawi i chętnie miłowaliby swych bliźnich tak jak siebie. Jednakże w sposób
ewidentny zwodzą samych siebie, bo w warunkach, w jakich obecnie żyją, bardzo niewielu
z nich szczerze okazuje takiego ducha.
A przecież ten, kto nie
byłby wierny w używaniu odrobiny dóbr tego świata, nie byłby wierny, gdyby miał
większe bogactwa. Warunki rzeczywiście to potwierdzają, bowiem niektórzy z najmniej
czułych i najbardziej samolubnych bogaczy, to ci, którzy w życiu nagle zostali
wywyższeni z niskiego stanu. |
![Hospital.jpg (12234 bytes)](../0_Images/Hospital.jpg)
Szpitale
![Library.jpg (4945 bytes)](../0_Images/Library.jpg)
Biblioteki
|
|
Z drugiej strony, nie broniąc, lecz ganiąc
zachłanność i zaborcze samolubstwo każdej klasy, uważamy za słuszne zwrócenie uwagi
na fakt zapewnienia opieki chorym, bezdomnym i biednym w postaci specjalnych domów
opieki, na fakt zakładania szpitali, przytułków, bibliotek publicznych, szkół oraz
różnych innych instytucji tworzonych raczej dla dobra oraz wygody mas, aniżeli ludzi
bogatych. To
wszystko utrzymywane jest głównie z podatków oraz darowizn bogaczy. Instytucje tego
rodzaju prawie zawsze zawdzięczają swe istnienie komuś hojnemu i życzliwemu spośród
ludzi bogatych i należą do przedsięwzięć, których klasy biedniejsze nie są w stanie
pomyślnie przeprowadzać ze względu na brak czasu oraz, ogólnie rzecz biorąc,
koniecznego wykształcenia lub zainteresowania. |
Narasta
konflikt pomiędzy posiadającymi i masami pracującymi
Kapitał
kontra masy robotników
![PKLaborers1.jpg (8453 bytes)](../0_Images/PKLaborers.jpg)
Wzrost
wiedzy i wolności niesie z sobą wzrost niezadowolenia. |
|
Niemniej jednak zauważalny jest obecnie
wzrost antagonizmu między bogatymi a klasą pracującą: wzrost rozgoryczenia ze strony
robotników oraz wzrost przekonania wśród bogatych, że poza silnym ramieniem prawa nic
nie obroni tego, co uważają za swoje przywileje. W wyniku takiej sytuacji bogaci coraz bardziej wiążą
się z rządami, a masy robotników, nabrawszy przekonania, że prawa i rządy były
przeznaczone do pomagania bogatym i ograniczania biednych, skłaniają się ku komunizmowi
i anarchii, myśląc, że w ten sposób ich potrzeby zostaną najlepiej zaspokojone. Nie
zdają sobie sprawy, że najgorszy i najkosztowniejszy rząd jest w znacznej mierze lepszy
niż żaden.
Wiele
wersetów Pisma Świętego jasno wskazuje, że ucisk, w którym przeminą obecne cywilne,
społeczne i religijne systemy, będzie miał właśnie taki charakter, że z powodu
umysłowej, moralnej i fizycznej niedoskonałości człowieka taki właśnie będzie wynik
rozmnożenia się wiedzy i wolności.
W
odpowiednim momencie powrócimy do tych wersetów, a teraz możemy jedynie zwrócić
uwagę na kilka z nich, sugerując naszym Czytelnikom, że wiele proroctw Starego
Testamentu, które szeroko mówią o Egipcie, Babilonie i Izraelu, wypełnić się miało
nie tylko literalnie, lecz też w drugim znaczeniu, na większą skalę.
I tak na
przykład przepowiednie zwiastujące upadek Babilonu itp. musiałyby być uważane za
przesadne, gdybyśmy nie uznali istnienia symbolicznego i pozafiguralnego Babilonu obok
literalnego. Księga Objawienia zawiera przepowiednie zanotowane długo po tym, jak
literalny Babilon został zamieniony w ruiny, stąd więc z pewnością mogą się one
stosować jedynie do symbolicznego Babilonu.
Jednak
ścisłe podobieństwo słów proroków mówiących o literalnym Babilonie do słów
Objawienia wskazuje na specjalne zastosowanie tych proroctw do Babilonu symbolicznego.
W tym
właśnie szerszym wypełnieniu Egipt przedstawia świat, Babilon przedstawia kościół
nominalny, nazywany chrześcijaństwem, natomiast Izrael, co już powiedzieliśmy,
przedstawia często cały świat w stanie usprawiedliwienia, jaki zostanie w przyszłości
osiągnięty: jego wyniesione do chwały królewskie kapłaństwo, jego świętych
Lewitów i jego wierzący oraz oddający cześć lud, usprawiedliwiony przez ofiarę
pojednania i przyprowadzony do stanu pojednania z Bogiem. Izraelowi obiecane były
błogosławieństwa, Egiptowi plagi, a potężnemu Babilonowi zadziwiający, zupełny i
wieczny upadek, z którego nigdy już się nie podniesie, lecz będzie wystawiony na
wieczną hańbę –
„I podniósł (...)
kamień, duży jak kamień młyński, i wrzucił go do morza” (Obj. 18:21 NB).
|
![Egypt.jpg (14193 bytes)](../0_Images/Egypt.jpg)
Egipt
=
Świat trapiony plagami
|
![Babylon2.jpg (61901 bytes)](../0_Images/Babylon.jpg)
Babilon
=
zniszczenie kościóła nominalnego
|
![ISTemple2.jpg (8529 bytes)](../0_Images/ISTemple2.jpg)
Izrael =
Usprawiedliwiona ludzkość otrzymuje błogosławieństwo pojednania z
Bogiem
|
|
![PKCries1.jpg (5485 bytes)](../0_Images/PKCries.jpg)
„Oto, zapłata robotników, którzy żęli krainy wasze,
od was zatrzymana woła, a wołania żeńców weszły do uszów Pana
zastępów.” Jak 5:4 BG |
|
Apostoł Jakub wskazuje na dzień ucisku i
mówi, że nastąpi on w wyniku różnic między kapitalistami a klasą pracującą. Mówi
on:
„A teraz wy, bogacze, płaczcie i
narzekajcie nad nieszczęściami, jakie na was przyjdą.
„Bogactwo wasze zmarniało
[utraciło swą wartość], a szaty wasze mole zjadły. Złoto wasze i srebro
zaśniedziało, a śniedź ich świadczyć będzie przeciwko wam i strawi ciała wasze jak
ogień.
„Nagromadziliście skarby w dniach,
które się mają ku końcowi. Oto zapłata, zatrzymana przez was robotnikom [z
powodu gromadzenia przez was zapasów], którzy zżęli pola wasze, krzyczy, a
wołania żeńców dotarły do uszu Pana Zastępów” (Jak. 5:1-4 NB).
Jakub dodaje, że klasa,
która ucierpi w ucisku, przyzwyczajona była dotąd do luksusu, osiąganego w znacznej
mierze kosztem innych, wśród których znajdowali się również sprawiedliwi, których
życie z powodu braku sprzeciwu zostało zdruzgotane.
Apostoł napomina „braci”,
aby cierpliwie znosili wszystko, co ich spotyka, spoglądając dalej, poza te
doświadczenia, i oczekując wybawienia przez Pana. Można zauważyć, że zbliża się
właśnie taka sytuacja, a w świecie, pośród tych, którzy czuwają,
„ludzie omdlewają z trwogi, w
oczekiwaniu tych rzeczy, które przyjdą na świat”.
Wszyscy wiedzą, że
obniżanie płacy za pracę jest stałą tendencją naszych czasów, z wyjątkiem tych
przypadków, gdzie ceny2 są sztucznie podtrzymywane lub podnoszone przez
związki robotnicze, strajki itp.
2. Mowa tu o cenach towarów z punktu
widzenia ich sprzedaży, a nie kupna. Sprzedanie towarów po równych lub wyższych cenach
powoduje utrzymanie lub zwiększenie płac robotników, którzy te towary wytwarzają.
|
![BreadLine.jpg (15941 bytes)](../0_Images/BreadLine.jpg)
1930 -
kolejka za chlebem w Nowym Jorku
|
![Unemployment.jpg (9696 bytes)](../0_Images/Unemployment.jpg)
1931 -
miliony bezrobotnych
|
![SoupLine.jpg (10542 bytes)](../0_Images/SoupLine.jpg)
1933 -
kolejki za zupą
|
|
„Srebro
swoje po ulicach rozrzucą, a złoto ich będzie jako nieczystość;
srebro ich i złoto ich nie będzie ich mogło wybawić w dzień popędliwości
Pańskiej; nie nasycą duszy swojej, i wnętrzności swych nie napełnią,
przeto, że im jest ku obrażeniu nieprawość ich;”
Ezech. 7:19 BG |
|
Przy obecnych nastrojach mas można łatwo zauważyć, że osiągnięcie kresu
wytrzymałości jest jedynie kwestią czasu, a rezultatem tego będzie z pewnością
powstanie mas.
Spowoduje to gwałtowne wycofanie kapitału z przedsiębiorstw i
zakładów produkcyjnych i złożenie go w lochach i skarbcach, by tam malał na skutek
opłat związanych z przechowywaniem w stanie bezczynności, ku wielkiemu niezadowoleniu
właścicieli.
To z kolei z pewnością
doprowadzi do bankructwa, paniki na giełdzie finansowej i upadku przedsiębiorstw,
ponieważ obecnie wszystkie wielkie przedsięwzięcia finansowe prowadzone są w znacznym
stopniu w oparciu o kredyty.
Naturalnym skutkiem takiego
rozwoju sytuacji będzie usunięcie z pracy dziesiątek tysięcy ludzi, których
egzystencja uzależniona jest od codziennych zarobków na chleb, a świat wypełni się
włóczęgami i osobami, które z pominięciem wszelkiego prawa będą zaspokajały swe
potrzeby.
Wtedy stanie się to, co
opisał prorok (Ezech. 7:10-19): kupujący nie będzie się cieszył, a sprzedający
żałował, bowiem ucisk dotknie wszystkich ludzi i nie będzie żadnego zabezpieczenia
własności. Wówczas ręce wszystkich okażą się za słabe i bezradne, aby odwrócić
udręczenie. Ludzie rozrzucą swoje srebro na ulicach, a złoto będzie jako
nieczystość. Srebro i złoto nie będzie w stanie uratować ich w dzień gniewu
Pańskiego. |
![wpe141.jpg (40776 bytes)](../0_Images/ISJerusDestroy.jpg)
Zniszczenie
Jerozolimy w roku 70 n.e. jest obrazem utrapienia Chrześcijaństwa
|
|
Czterdzieści ostatnich lat istnienia Izraela
jako narodu było dniem ucisku, „dniem pomsty” wobec tego ludu,
dniem, który zakończył się całkowitym obaleniem Izraela jako narodu. Warto jednak
pamiętać, że ten dzień gniewu był jedynie cieniem, czyli obrazem większego ucisku, o
jeszcze większym zasięgu, jaki ma być zesłany na nominalne chrześcijaństwo. Podobnie miniona historia Izraela jako
narodu w ciągu wieku łaski, stanowiła obraz Wieku Ewangelii, jak to jednoznacznie
pokażemy w dalszych rozważaniach. Wtedy będzie o wiele łatwiej zrozumieć, dlaczego
omawiane tu proroctwa odnoszące się do Dnia Pańskiego powinny być i są mniej lub
bardziej bezpośrednio adresowane do Izraela i Jeruzalem, mimo że inne wyrażenia na ten
temat pokazują wyraźnie, że ich całkowite wypełnienie obejmuje też całą
ludzkość.
|
Ucisk dotyka każdą z klas ludzkości
![Czar.jpg (7431 bytes)](../0_Images/Czar.jpg)
Marzec 1917 r. Abdykacja cara Mikołaja II -go
![Bolshevik3.jpg (24151 bytes)](../0_Images/Bolshevik3.jpg)
Listopad 1917 r. Rewolucja Bolszewicka
![Bolshevik1.jpg (9885 bytes)](../0_Images/Bolshevik1.jpg)
![Bolshevik2.jpg (12498 bytes)](../0_Images/Bolshevik2.jpg)
![Bolshevik4.jpg (18643 bytes)](../0_Images/Bolshevik4.jpg)
![BerlinWall2.jpg (50094 bytes)](../0_Images/BerlinWall.jpg)
Listopad 1989 r. Upada Mur Berliński symbol
komunistycznej opresji
25 grudnia 1989 r. Egzekucja komunistycznego dyktatora
Nicolae Ceaucescu |
|
Wszystkie
klasy zostaną ukarane
Weźmy pod uwagę inne prorocze świadectwo (Sof. 1:7-9 BP, 14-18 NB):
„Jahwe przygotował
ucztę ofiarną i już wyznaczył swych gości! [Por. Obj. 19:17]
W dzień ofiary Jahwe
ukarze książąt i synów królewskich, i wszystkich, co przywdziewają obce stroje;
Ukarzę w owym dniu każdego, kto przeskakuje próg [łupieżców], i tego, kto dom
swojego Pana napełnia gwałtem i oszustwem”.
[Słowa te
nie tylko wskazują, że nastąpi wielkie zniszczenie bogactwa i władzy w opisywanym tu
czasie ucisku, ale też, że ci, którzy będą w tym okresie narzędziem nieba użytym do
obalania obecnych systemów, zostaną również ukarani za swe niesprawiedliwe i nieprawe
postępowanie. Ucisk bowiem dotknie wszystkie klasy, powodując rozpacz wszystkich ludzi].
„Bliski jest wielki dzień Pana, bliski
i bardzo szybko nadchodzi. Słuchaj! Dzień Pana jest gorzki! Wtedy nawet i bohater
będzie krzyczał.
„Dzień ów jest dniem gniewu, dniem
ucisku i utrapienia, dniem huku i hałasu, dniem ciemności i mroku [niepewności
i przeczuć, jak również doraźnych nieszczęść], dniem obłoków
[ucisku] i gęstych chmur, dniem trąby [siódmej symbolicznej trąby,
która brzmieć będzie w ciągu dnia ucisku, zwanej również trąbą Bożą, ze względu
na powiązanie z wydarzeniami, które mieć będą miejsce podczas Dnia Pańskiego] i
okrzyku wojennego przeciwko miastom obronnym i przeciwko basztom wysokim
[krzykliwe i niezgodne z sobą oskarżenia mocnych i dobrze zabezpieczonych okopami
rządów].
„Wtedy ześlę strach na ludzi, tak iż
chodzić będą jak ślepi [błądząc po omacku w niepewności, nie wiedząc,
jaką obrać drogę], gdyż zgrzeszyli przeciwko Panu.
„Ich krew będzie rozbryzgana niby
proch, a ich wnętrzności rozrzucone niby błoto.
„Ani ich srebro, ani ich złoto nie
będzie mogło ich wyratować w dniu gniewu Pana, [mimo iż uprzednio bogactwo
mogło zapewnić wygody i wszelki zbytek] bo OGIEŃ gniewu Pana pochłonie całą
ziemię.
„Doprawdy, koniec straszną zagładę
zgotuje wszystkim [bogatym] mieszkańcom ziemi”.
Opisane tu spustoszenie
zniszczy wielu bogatych w tym sensie, że pozbawi ich bogactwa, mimo że bez wątpienia
pociągnie ono za sobą również utratę wielu istnień ludzkich ze wszystkich klas.
Nie
będziemy usiłowali rozważać szczegółowo i z różnych punktów widzenia proroctw
mówiących o ucisku tego dnia. Pokrótce natomiast prześledzimy ostatnią zacytowaną
myśl z proroctwa Sofoniasza, mianowicie tę o pochłonięciu całej ziemi przez OGIEŃ
Boskiego gniewu.3
3. Wg KJ: „Boskiej
gorliwości”.
Sofoniasz
nawiązuje do tego samego ognia raz jeszcze (Sof. 3:8, 9) i powiada (BG): |
„Bo na ten czas przywrócę narodom wargi czyste, którymi
by wzywali wszyscy imienia Pańskiego, a służyli mu jednomyślnie.”
Sof. 3:9 BG
![Bible10HandsA.jpg (2600 bytes)](../0_Images/Bible10Hands.jpg)
Ogień żarliwości Boga jest ogniem symbolicznym nie
literalnym.
|
|
„Przetoż
oczekiwajcie na mię, mówi Pan, do dnia, w którym powstanę do łupu; bo sąd mój jest,
abym zebrał narody [ludy], i zgromadził królestwa, abym na nie
[na królestwa] wylał rozgniewanie moje i wszystkę popędliwość gniewu
mego
[gromadzenie się ludzi
ze wszystkich narodów, złączonych wspólnym interesem utworzenia opozycji wobec
obecnych rządów, nasila się; W rezultacie wszystkie królestwa zjednoczą się w celu
osiągnięcia powszechnego bezpieczeństwa, tak że ucisk obejmie wszystkie królestwa i
wszystkie upadną] (...) ogniem zaiste gorliwości mojej będzie pożarta ta wszystka
ziemia.
„Bo na ten czas
[po zniszczeniu królestw, zniszczeniu obecnego porządku społecznego w ogniu ucisku] przywrócę
narodom wargi czyste [czyste Słowo – nie skażone ludzką tradycją], którymi
by wzywali wszyscy imienia Pańskiego, a służyli mu jednomyślnie”.
Ogień Boskiej gorliwości jest przekonywającym
symbolem, przedstawiającym
natężenie ucisku i zniszczenie, jakie obejmie całą ziemię. Fakt, że ludzie
pozostaną po tym ogniu i otrzymają błogosławieństwa, dowodzi, że nie ma tu mowy –
jak niektórzy przypuszczają – o literalnym ogniu.
Istnieją też sugestie, iż
ludźmi, którzy pozostaną, będą święci. Jednak najwyraźniej ci, którzy
przetrwają, mają się nawrócić, by służyć Bogu, gdy tymczasem święci będą
nawróceni już wcześniej. Tak więc ludzie, którzy pozostaną, nie będą świętymi.*
|
Inne symbole w Piśmie Świętym
|
* Wspominamy o tym w odpowiedzi na argumenty
tych, którzy uważają, że opisany tu ogień jest literalny, twierdząc, że literalna
ziemia zostanie stopiona itd. Ci
właśnie, aby podbudować swą teorię, utrzymują, że wymienione tu „narody” to
święci, którzy, gdy ziemia ostygnie po stopieniu się, powrócą na ziemię, zbudują
sobie domy i zamieszkają w nich, zasadzą winnice i spożywać będą ich owoce, długo
radując się z pracy swych rąk.
Uważają, że obecne krótkie życie jest
okresem uczenia się i przygotowania do objęcia dziedzictwa, zapominając niestety, że
całkowicie utracą nabyte przygotowanie, gdy przez tysiąc lub więcej lat – według
ich własnych teorii – oczekiwać będą w przestworzach na ostygnięcie ziemi. Jest to
poważny błąd.
Wynika on ze zbyt dosłownej interpretacji figur,
przypowieści, symboli i niejasnych oświadczeń naszego Pana, apostołów i proroków.
Według tego samego błędu twierdzą oni, że po
wygaśnięciu ognia nie będzie ani gór, ani mórz, nie rozumiejąc, że wszystkie te
elementy, jak też opisany tu ogień, są symbolami. |
|
![Mtn6.jpg (3151 bytes)](../0_Images/Mtn6.jpg)
Góry
=
Królestwa
|
W całym Piśmie
Świętym ziemia, gdy jest wspominana symbolicznie, przedstawia zorganizowane
społeczeństwo; góry przedstawiają królestwa; niebo – panujące siły duchowe; morza
– niespokojne, buntujące się i niezadowolone wielkie rzesze świata. Ogień przedstawia zniszczenie
tego, co jest palone – kąkolu, żużlu, ziemi (systemów społecznych) itp. A gdy w
symbolicznym obrazie do ognia dodana jest siarka, podkreślona jest myśl o zniszczeniu,
bowiem dla wszystkich form życia nie ma nic bardziej zabójczego niż dym
siarki. |
![Sky1.jpg (15638 bytes)](../0_Images/Sky1.jpg)
Niebiosa = Władze duchowe |
![EarthGrn1.jpg (8339 bytes)](../0_Images/Earth6Green.jpg)
Ziemia = Społeczeństwo |
![Sea2.jpg (6073 bytes)](../0_Images/Sea2.jpg)
Morze = Wzburzone masy ludzkie |
![Fire.jpg (10661 bytes)](../0_Images/Fire.jpg)
Ogień = Zniszczenie
Siarka = Bezpowrotne zniszczenie
|
|
Proroctwo Ap. Piotra
![Flood.jpg (8363 bytes)](../0_Images/Flood2.jpg)
|
|
Jeśli pamiętając o tym zajrzymy do
symbolicznego proroctwa Piotra, mówiącego o dniu gniewu, przekonamy się, iż pozostaje
ono w doskonałej harmonii z przytoczonym powyżej świadectwem proroków. Piotr powiada:
„Pierwszy świat, wodą będąc
zatopiony, zginął [w tym wypadku nie zginęła literalna ziemia i literalne
niebo, ale przeminął świat, czyli ustrój społeczny, jaki istniał przed potopem]. Lecz
te niebiosa, które teraz są, i ziemia [obecny świat], temże słowem
[Boskiego autorytetu] odłożone są ogniowi”.
Fakt, że woda była literalna
każe wierzyć niektórym, że i ogień musi mieć naturalny charakter. Tak jednak nie
jest. Świątynia Boża była kiedyś zbudowana z rzeczywistych kamieni, lecz to nie
wyklucza faktu, że Kościół, który jest prawdziwą świątynią, zbudowany jest jako
budowla duchowa, świątynia święta, nie z ziemskich materiałów. Arka Noego była
również literalna, lecz figuralnie przedstawiała Chrystusa i władzę, jaką On
posiada, która ponownie ożywi i zreorganizuje społeczeństwo. |
„Swiat, który był”
=
porządek społeczny przed potopem |
Światynia Boża
=
Prawdziwy Kościół |
Arka Noego
=
Chrystus |
Obecne Niebiosa i ziemia
=
Obecny porządek kościelnictwa i społeczeństwa świeckiego |
![Flood1.jpg (4137 bytes)](../0_Images/Flood1.jpg)
|
![wpe762.jpg (3598 bytes)](../0_Images/ISTemple.jpg)
|
![Noah2A.jpg (3653 bytes)](../0_Images/Noah2.jpg)
|
![SandSeaF.jpg (2141 bytes)](../0_Images/SandSea2.jpg)
|
|
Symboliczne niebiosa i ziemia przeminą w wielkim
utrapieniu.
„Lecz nowych niebios i nowej ziemi według obietnicy
jego oczekujemy, w których sprawiedliwość mieszka.” 2 Piotr 3:13
![Earth1.jpg (8558 bytes)](../0_Images/Earth1InSpace.jpg)
„ziemia trwa na wieki” Kazn 1:4 NB
![Peter.jpg (15486 bytes)](../0_Images/Peter.jpg)
Apostoł Piotr
![John.jpg (16054 bytes)](../0_Images/John1.jpg)
Apostoł Jan
![Paul.jpg (16151 bytes)](../0_Images/Paul.jpg)
Apostoł Paweł
Symbolika Proroka Malachiasza
![FireBlk.jpg (3066 bytes)](../0_Images/FireBlk.jpg)
|
|
„A on dzień Pański
przyjdzie jako złodziej w nocy [niezauważony], w który niebiosa
[obecne władze „na powietrzu” (Efez. 2:2), których księciem, czyli
przywódcą jest Szatan] z wielkim trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone
ogniem stopnieją, a ziemia [systemy społeczne] i rzeczy, które są na
niej [pycha, stanowiska, arystokracja, monarchie], spalone będą (...)
niebiosa gorejące rozpuszczą się i żywioły rozpalone stopnieją.
„Lecz nowych niebios
[nowej władzy duchowej – Królestwa Chrystusa] i nowej ziemi według obietnicy
jego oczekujemy [ziemskiego społeczeństwa zorganizowanego na nowych zasadach,
zasadach miłości i sprawiedliwości, a nie sile i przemocy] – 2 Piotra 3:6, 7, 10-13
BG.
Należy
pamiętać, że niektórzy apostołowie byli również prorokami, szczególnie Piotr, Jan
i Paweł. Jako apostołowie byli oni rzecznikami Boga, do których należało wyjaśnianie
wyrażeń proroków ich poprzedzających, tak aby Kościół miał z nich korzyść.
Lecz byli
również użyci przez Boga jako prorocy przepowiadający rzeczy przyszłe, które w
miarę swego wypełniania miały się stać pokarmem przeznaczonym dla domowników wiary
we właściwym czasie. Bóg w wiadomym sobie czasie powołuje odpowiednich sług, którzy
objaśniając te rzeczy rozdają ów pokarm. (Słowa naszego Pana na ten temat znajdują
się w Ew. Mat. 24:45, 46.)
Apostołowie
jako prorocy byli natchnieni do spisania rzeczy, które nie były na czasie dla nich, i
które jedynie w bardzo niedoskonały sposób mogli ocenić, podobnie jak się to działo
w wypadku proroków Starego Testamentu (1 Piotra 1:12, 13).
Mimo to, tak
jak w przypadku tych proroków, słowa apostołów były pod szczególną kontrolą i
kierownictwem, tak iż posiadają głębokie znaczenie, którego nie byli oni świadomi,
gdy je wypowiadali.
W taki
sposób sam Bóg zawsze kieruje Kościołem i karmi go bez względu na to, kim są Jego
rzecznicy, czyli jednostki, przez które następuje przekazywanie Jego Słowa.
Uświadomienie sobie tego faktu musi prowadzić do większego zaufania do Boskiego Słowa,
pomimo niedoskonałości niektórych Jego rzeczników.
Prorok Malachiasz (3:19 BG) mówi o Dniu Pańskim tym
samym symbolicznym językiem:
„Bo oto, przychodzi
dzień, pałający jako piec, w którym wszyscy pyszni i wszyscy, co czynią
niezbożność, będą jako ściernisko, a popali je ten dzień przyszły (...) tak, że
im nie zostawi korzenia ani gałązki”.
Zarówno pycha,
jak i każda inna przyczyna, która mogłaby stać się przyczyną ponownego wybuchu
zarozumiałości i uciskania innych, zostanie zupełnie zniszczona przez wielki ucisk Dnia
Pańskiego oraz następujące po nim karania w Wieku Tysiąclecia, z których ostatnie
opisane jest w Obj. 20:9.
Lecz fakt,
że pycha (grzeszna i odrażająca we wszystkich swych formach) ma być całkowicie
wykorzeniona, a wszyscy pyszni i źli mają ulec zupełnemu zniszczeniu, nie oznacza, że
dla tej klasy nie ma nadziei poprawy.
|
Wyniosłość i wyzysk zostaną usunięte |
Dzięki Bogu tak nie jest, bo gdy ów
ogień słusznej zapalczywości Bożej będzie płonął, Sędzia udzieli sposobności
wyciągnięcia niektórych z trawiącego ognia (List św. Judy w. 23), i jedynie ci,
którzy odmówią przyjęcia pomocy, zginą wraz ze swą pychą, ponieważ uczynili ją
częścią swojego charakteru i nie chcieli się poprawić. |
![TabAltar1.jpg (8735 bytes)](../0_Images/TabAltar1.jpg)
|
Ten sam prorok podaje inny opis tego dnia
(Mal. 3:1-3 NB), w którym, używając ognia jako symbolu, pokazuje ponownie, w jaki
sposób dzieci Pańskie będą oczyszczone, błogosławione i przybliżą się do Niego,
dzięki zniszczeniu żużlu, czyli błędu:
„Anioł4 przymierza,
którego pragniecie. Zaiste, on przyjdzie – mówi Pan Zastępów. Lecz kto będzie
mógł znieść dzień jego przyjścia i kto się ostoi [w próbie], gdy
się ukaże?
„Gdyż on jest jak ogień odlewacza
[będący obrazem wierzących, wśród których najważniejsze jest królewskie
kapłaństwo] i będzie ich płukał jak złoto i srebro.
„Potem będą mogli składać Panu
ofiary w sprawiedliwości”.
4. „Posłaniec”, wg
KJ. |
Symboliczny ogień ostatecznie wyniszczy zło
Złoto, srebro i drogocenne kamienie są symbolami
Prawdy i charakteru Boga |
![GemGold.jpg (8860 bytes)](../0_Images/GemGold.jpg)
![GemRuby.jpg (2894 bytes)](../0_Images/GemRuby.jpg)
![GemBlu.jpg (3446 bytes)](../0_Images/GemBlu.jpg)
![GemOrg.jpg (5045 bytes)](../0_Images/GemOrg.jpg)
![GemGrn.jpg (6010 bytes)](../0_Images/GemGrn.jpg)
![GemPurp.jpg (5350 bytes)](../0_Images/GemPurp.jpg)
![GemDia.jpg (3812 bytes)](../0_Images/GemDia.jpg)
|
Paweł nawiązuje do tego samego ognia,
procesu oczyszczania, jakiego doświadczyć mają wierzący w Dniu Pańskim (1 Kor.
3:12-15). Robi to w taki sposób, iż nie pozostawia najmniejszych wątpliwości, że
symboliczny ogień zniszczy wszelki błąd i przyniesie w efekcie oczyszczenie wiary. Oznajmiwszy uprzednio, że mówi tylko
o tych, którzy budują swą wiarę na jedynym uznawanym fundamencie, którym jest
dokończone przez Chrystusa Jezusa dzieło odkupienia, apostoł mówi:
„I tak jak ktoś na tym fundamencie
buduje [charakter] ze złota, ze srebra, z drogich kamieni
[Boskie prawdy i odpowiedni charakter lub], z drzewa, z trawy lub ze słomy
[błędy wynikłe z tradycji i odpowiadający im niestały charakter], tak też
jawne się stanie dzieło każdego; odsłoni je DZIEŃ {Pański} (2 Piotra
1:5-11); okaże się bowiem w ogniu, który je wypróbuje, jakie jest”(BT).
Na pewno nawet najbardziej
uprzedzeni zgodzą się, że ogień doświadczający duchowego dzieła nie jest ogniem
literalnym. Ogień jest odpowiednim symbolem obrazującym całkowite zniszczenie stanu
przedstawionego tu przez drewno, trawę i słomę. Ogień ten nie będzie mógł
zniszczyć budowli wiary i charakteru zbudowanej ze złota, srebra i drogocennych kamieni
Boskiej Prawdy, mającej za podstawę skałę okupowej ofiary Chrystusa.
Apostoł przedstawia to, mówiąc:
„Ten, którego dzieło wzniesione na
fundamencie [na Chrystusie], przetrwa, otrzyma zapłatę.
[Zapłata będzie proporcjonalna do okazanej wierności w budowaniu, czynieniu użytku z
Prawdy podczas rozwijania prawdziwego charakteru, w przywdziewaniu zupełnej zbroi
Bożej]. Ten zaś, którego dzieło spłonie, poniesie szkodę [utratę
zapłaty spowodowaną niewiernością], sam wprawdzie ocaleje, lecz tak jak przez
ogień” – popalony, poparzony i zatrwożony.
|
Burza reprezentuje czas utrapienia w Dniu Pańskim
![SkyStorm4.jpg (4875 bytes)](../0_Images/SkyStorm4.jpg)
![SkyStorm7A.jpg (2681 bytes)](../0_Images/SkyStorm7A.jpg)
|
Wszyscy, którzy budują na skalnym fundamencie okupu
Chrystusowego, są pewni, że nikt, kto ufa w sprawiedliwość Chrystusa jako w swe
przykrycie, nigdy nie będzie zawstydzony. Natomiast ci, którzy dobrowolnie odrzucają Jego samego i
Jego dzieło po osiągnięciu jasnej i pełnej znajomości, znajdą się pod wyrokiem
wtórej śmierci – Hebr. 6:4-8; 10:26-31.
Ucisk Dnia Pańskiego jest opisany symbolicznie w inny jeszcze sposób. Apostoł
zwraca uwagę (Hebr. 12:26-29), że inauguracja Przymierza Zakonu na górze Synaj obrazuje
wprowadzenie na świecie Nowego Przymierza w momencie rozpoczęcia się Wieku
Tysiąclecia, czyli wieku panowania Królestwa Chrystusa.
Mówi on, że w tym figuralnym
zdarzeniu głos Boży wstrząsnął literalną ziemią, ale teraz Bóg obiecał więcej,
mówiąc:
„Jeszcze raz [ostatecznie] wstrząsnę
nie tylko ziemią, ale i niebem”.
W związku z tym apostoł
wyjaśnia:
„Słowa jeszcze raz wskazują, że
rzeczy chwiejące się zostaną usunięte, ponieważ są podrobione
[sfałszowane, sfabrykowane, nieprawdziwe], aby pozostały te, którymi
wstrząsnąć nie można [jedynie rzeczy prawdziwe i sprawiedliwe].
„Zatem my, którzy mamy otrzymać
królestwo niewzruszone, trwajmy w łasce, dzięki której nasza służba może być Mu
miła, z nabożnym szacunkiem i bojaźnią.
„Bowiem [jak napisano] Bóg
nasz jest ogniem trawiącym”(NB).
|
![SkyStorm8.jpg (5131 bytes)](../0_Images/SkyStorm8.jpg)
Ciemność nocy ucisku poprzedza chwalebną jasność
sprawiedliwości królestwa
Psalmista Dawid dobitnie opisuje ten Dzień Ucisku
„Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we
wszelkim ucisku najpewniejszym.
![Mtn7.jpg (5232 bytes)](../0_Images/Mtn7.jpg)
„Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła
ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;
![Sea3.jpg (6339 bytes)](../0_Images/Sea3.jpg)
„Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i
zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela.”
![Mtn8.jpg (6583 bytes)](../0_Images/Mtn8.jpg)
Ps 46:2-4 BG |
|
Tak więc widzimy, że
apostoł używa burzy jako symbolu ucisku Dnia Pańskiego, który w innych miejscach jest
przedstawiony przez niego oraz innych pisarzy jako symboliczny ogień.
Wspomniane są tutaj te same
wydarzenia, które są opisywane w powiązaniu z symbolem ognia, a mianowicie: wymiecenie
wszelkiej nieprawdy występującej tak wśród wierzących, jak i w świecie – błędów
w zrozumieniu Boskiego planu, charakteru i Słowa, jak również błędów dotyczących
społecznych i politycznych spraw świata.
Wielkim dobrodziejstwem będzie pozbycie się wszystkich tych tworów, których
człowiek nabył głównie z powodu własnych, zdeprawowanych pragnień, jak i w wyniku
podstępnych knowań Szatana, przebiegłego wroga sprawiedliwości.
Lecz za ich usunięcie wszyscy,
których to dotyczy, będą zmuszeni zapłacić wysoką cenę. Bardzo gorący ogień,
burza budząca strach i ciemna noc ucisku poprzedzą nastanie chwalebnej jasności
Królestwa Sprawiedliwości, które nigdy nie może być poruszone.
Będzie to Dzień
Tysiąclecia, w którym Słońce Sprawiedliwości świecić będzie w chwale i mocy,
przynosząc błogosławieństwo i uzdrowienie choremu i umierającemu, lecz odkupionemu
światu. Por. Mal. 4:2 i Mat. 13:43.
Prorok Dawid, w którego
psalmach Bóg upodobał sobie przedstawić tak wiele przepowiedni odnoszących się do
pierwszego przyjścia naszego Pana, podaje kilka żywych opisów dnia ucisku, w
którym wprowadzone będzie Jego chwalebne panowanie.
Dawid w swych opisach używa
tych różnych symboli – ognia, burzy i ciemności – na przemian i zamiennie. Na
przykład mówi tak (Ps. 50:3 BG):
„Przyjdzie Bóg nasz, a nie będzie
milczał; ogień przed twarzą jego będzie pożerał, a około niego powstanie wicher
gwałtowny”.
W Psalmie 97:2-6 (NB) czytamy:
„Obłok i ciemność wokół niego.
Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu jego. Ogień idzie przed obliczem jego i
pożera wokoło nieprzyjaciół jego. Błyskawice jego oświecają świat, widzi to ziemia
i drży. Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana, przed Panem całej ziemi. Niebiosa
[nowe] głoszą sprawiedliwość jego, a wszystkie ludy widzą chwałę jego”.
Psalm 46:7 (NB)
„Gdy się wzburzyły narody, a
zatrząsnęły królestwa, Pan wydał głos swój i rozpłynęła się ziemia”.
I podobnie (Ps. 110:2-6 NB):
„Panuj wśród nieprzyjaciół swoich
(...) Pan po prawicy twojej zetrze królów w dzień swego gniewu. Będzie sądził
narody, pobije wielu, roztrzaska głowy [władców] jak ziemia
szeroka”.
I dalej (Ps. 46:2-6 BG): „Bóg jest
ucieczką naszą (...) Przeto się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia [społeczeństwo],
choćby się przeniosły góry [królestwa] w pośrodek morza [pochłonięte
przez buntujące się masy].
„Choćby zaszumiały, a wzburzyły się
[rozwścieczone] wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego
(...) poratuje go [Oblubienicę, wierne „Maluczkie Stadko”] Bóg
zaraz z poranku”.
W tym samym psalmie, w
wersetach 7-11 (BG), wspomniany jest ponownie taki sam układ wydarzeń przy użyciu
innych symboli:
„Gdy się wzburzyły narody, a
zatrząsnęły [przeniosły] się królestwa, Pan wydał głos swój, i
rozpłynęła się ziemia [społeczeństwo].
„Pan zastępów jest z nami, twierdzą
wysoką jest nam Bóg Jakubowy”.
|
Księga Objawienia jest symbolicznym proroctwem |
![Rev19A.jpg (5021 bytes)](../0_Images/Rev19A.jpg)
Obosieczny miecz wychodzący z ust Jego
|
![Rev19B.jpg (19994 bytes)](../0_Images/Rev19B.jpg)
Królowie ziemi wyruszający na wojnę
|
![Rev19C.jpg (18599 bytes)](../0_Images/Rev19C.jpg)
Bestia wtrącona do jeziora ognia
|
|
Następnie z przyszłego punktu widzenia
analizuje skutki minionego ucisku, i dodaje:
„Pójdźcie, oglądajcie sprawy
Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi, uspokójcie się na ziemi, [porzućcie
wasze dawne drogi, o ludzie!], a wiedzcie [dojdźcie do
zrozumienia], żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę
wywyższony na ziemi!” (BG).
„Nowa ziemia”, czyli nowy porządek i
układ społeczny, wywyższy Boga, Jego władzę i prawo ponad wszystko.
Następne
świadectwo stanowiące dowód na to, że Dzień Pański będzie dniem wielkiego ucisku i
zniszczenia wszelkich form zła (a nie okresem literalnego spalenia ziemi) znajdziemy w
ostatnim symbolicznym proroctwie Biblii.
Tak oto
opisane są burza i ogień odnoszące się do czasu, gdy Pan ujmie swą wielką moc i
będzie panować:
„I rozgniewały się
narody i przyszedł gniew twój” (Obj. 11:17, 18 BG).
I ponownie: „A z ust
jego wychodzi ostry miecz, którym miał pobić narody, i będzie nimi rządził laską
żelazną, On sam też tłoczy kadź wina zapalczywego gniewu Boga Wszechmogącego (...) I
widziałem bestię [symboliczną], i królów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.ólów ziemskich, i wojska ich
zebrane, aby stoczyli bitwę z siedzącym na koniu, i z wojskiem jego. Ale pojmana jest
bestia, a z nią fałszywy on prorok, (...) i obaj wrzuceni są żywo do jeziora
ognistego, gorejącego siarką” –Obj. 19:15, 19, 20 BG.
|
Rozmaitość symboliki opisującej Dzień Pański
podkreśla jego znaczenie.
|
Nie możemy tu uczynić dygresji i przebadać
powyższych symboli – „bestii”, „fałszywego proroka”, „obrazu”,
„jeziora ognistego”, „konia” itd. Znajdzie je czytelnik
w jednym z następnych tomów tej serii. Obecnie chcielibyśmy zwrócić uwagę na symboliczną BITWĘ
oraz na zżęcie winnicy ziemi, przedstawione tu jako zakończenie obecnego wieku i
rozpoczęcie Wieku Tysiąclecia (Obj. 20:1-3).
Są jeszcze inne symbole
przedstawiające te same wielkie i burzliwe wydarzenia, gdzie indziej symbolicznie nazwane
ogniem, burzą, trzęsieniem itd. Zastanawiając się nad opisanymi w Objawieniu symbolami
bitwy i prasy winnej, zwróćmy uwagę na uderzającą zgodność proroctwa Joela 2:9-16
oraz Izajasza 13:1-11, gdzie przedstawione są te same wydarzenia za pomocą podobnych
symboli. |
Pycha z jednej strony – Nieświadomość i zacofanie
z drugiej
![Armageddon.jpg (8292 bytes)](../0_Images/Armageddon.jpg)
|
|
Obecna sytuacja
A teraz
odkładamy prorocze wypowiedzi odnoszące się do tego dnia, aby bardziej szczegółowo
ocenić obecną sytuację na świecie, której zmiany zwiastują szybko zbliżający się
konflikt. Konflikt ten, z chwilą osiągnięcia najwyższego stopnia swego nasilenia, musi
z konieczności być krótki, w przeciwnym razie doprowadziłby do zagłady ludzkości.
Widoczne są
już dwie strony rywalizujące z sobą w tej bitwie. Bogactwo, wyniosłość i pycha po
jednej stronie, i szeroko rozpowszechnione ubóstwo, ciemnota, bigoteria oraz głębokie
poczucie niesprawiedliwości po przeciwnej. Obie te strony, kierowane samolubnymi
pobudkami, przygotowują obecnie swe siły w całym cywilizowanym świecie.
Nasze oczy
namaszczone Prawdą wszędzie dostrzegają, że huczące już morze pieni się, a jego
fale rozbijają się uderzając o góry, co objawia się w pogróżkach i akcjach
anarchistów oraz niezadowolonych ludzi, których liczba stale wzrasta.
Możemy
również zauważyć, że tarcia pomiędzy różnymi frakcjami, czyli warstwami
społecznymi dochodzą gwałtownie do takiego nasilenia, jakie opisywali prorocy mówiąc,
że ziemia (społeczeństwo) stanie w ogniu, a żywioły jej stopią się i rozpadną w
gorącu wytwarzanym przez obie strony. |
![PKPoverty1.jpg (12606 bytes)](../0_Images/PKPoverty.jpg)
Walczące z sobą bogactwo i ubóstwo.
Bogaci domagają się prawa do owocu swych starań.
|
Oczywiście trudno jest ludziom, bez względu
na to, po której stronie tego konfliktu się opowiadają, rozumieć sprawy inaczej niż
dyktują im ich własne korzyści, zwyczaje i wykształcenie. Bogaci czują, że mają
prawo do większego niż proporcjonalny udziału w dobrach tego świata. Chcą mieć prawo do nabywania siły
roboczej i wszystkich towarów po możliwie najniższych cenach, prawo do korzystania z
owoców swoich starań, prawo do wykorzystywania swej inteligencji, aby tak mogli
prowadzić swoje przedsiębiorstwa, by przynosiły im korzyści i powiększały
zgromadzone bogactwa, bez względu na to, że inni zostaną przez okoliczności zmuszeni
do przedzierania się przez życie, do korzystania w niewielkim tylko stopniu z
istniejących wygód, o ile w ogóle ich niezbędne potrzeby będą mogły być
zapewnione.
|
![PKArtisan1.jpg (8001 bytes)](../0_Images/PKArtisan.jpg)
Rzemieślnicy i robotnicy
Wszyscy powinni być sobie pomocni
Robotnicy i kapitaliści korzystaja bowiem ze wzrostu
wiedzy i wynalazków |
|
Tok ich rozumowania jest
następujący: ten stan rzeczy jest nieunikniony, musi rządzić prawo popytu i podaży.
Biedni i bogaci zawsze istnieli na świecie, a gdyby bogactwa zostały równo rozdzielone
rano, to niektórzy przez swą lekkomyślność i marnotrawstwo przed wieczorem staliby
się biednymi, tymczasem inni, ostrożniejsi i rozsądniejsi, byliby bogatymi.
Poza tym skutecznie będą
dowodzić: Czy można się spodziewać, by ludzie rozsądni podjęli się prowadzenia
wielkich przedsiębiorstw i zatrudnili tysiące ludzi, z ryzykiem poniesienia pokaźnych
strat, jeśli nie mieliby nadziei na osiągnięcie zysku i pewnych korzyści?
Rzemieślnicy i robotnicy powiedzą coś przeciwnego:
Widzimy, że
chociaż klasa robotnicza cieszy się większymi niż kiedykolwiek przedtem korzyściami,
chociaż otrzymuje lepsze zarobki i może w związku z tym zapewnić sobie lepsze warunki
bytowe, jednak w ten sposób korzysta tylko z prawa, którego przez dłuższy czas w
jakimś stopniu była pozbawiona.
Ma należny jej
udział w korzyściach wypływających z osiągnięć wynalazczych, odkryć, wzrostu
poziomu wiedzy itd., które nastąpiły w naszych czasach. Uznajemy klasę robotniczą za
godną szacunku, a jeśli towarzyszy jej zdrowy rozsądek, wykształcenie, uczciwość i
zasady, w takim samym stopniu zasługuje na poważanie i ma takie same prawa jak każda
inna grupa zawodowa.
Natomiast
lenistwo uważamy za kompromitację i hańbę u wszystkich ludzi, bez względu na to,
jakie posiadają zdolności i czym się w życiu zajmują. Każdy, kto chce zyskać
szacunek i uznanie w oczach innych, powinien pod jakimś względem być przydatny innym
ludziom. Zdajemy sobie sprawę z obecnych udoskonaleń i z postępu intelektualnego,
społecznego i finansowego, lecz jednocześnie zauważamy że zaistniały one bardziej na
skutek okoliczności niż ludzkich usiłowań, tak z naszej strony, jak i ze strony
naszych pracodawców.
Rozumiemy, że
poprawa warunków bytowych, zarówno naszych jak i wszystkich ludzi, jest wynikiem
wielkiego wzrostu inteligencji, wynalazczości itd., szczególnie w okresie ostatnich
pięćdziesięciu lat. Wzrost ten nastąpił tak gwałtownie, że zarówno robotnicy,
jak i kapitaliści zostali uniesieni przez tę napływającą falę, która
umieściła ich na wyższym poziomie. Gdybyśmy mogli mieć nadzieję, że nastąpi stały
wzrost tej fali przynosząc wszystkim korzyści, bylibyśmy zadowoleni. Jesteśmy jednak
pełni niepokoju, ponieważ widzimy, że rzecz się ma inaczej.
Zauważamy, że
napływająca fala zaczyna się cofać, i o ile dzięki niej wielu ludzi zyskało wielkie
bogactwa i osiadło mocno i bezpiecznie na brzegu wygód, zbytku i obfitości, o tyle
proletariat nie osiągnął takiej stabilizacji i bezpieczeństwa, lecz znalazł się w
niebezpieczeństwie tak samo niskiego upadku, jaki zazwyczaj był jego udziałem, a nawet
niższego – z powodu podwodnego prądu odpływającej obecnie fali.
Taka sytuacja
powoduje, że jesteśmy zmuszeni chwycić się czegoś, co zabezpieczyłoby nasz obecny
byt i dalszy postęp, zanim będzie za późno.
|
Zorganizowanie się sił wytwórczych
![PKSpinners.jpg (60757 bytes)](../0_Images/PKSpinners.jpg)
|
|
Opisując całą sprawę innymi słowami,
widzimy (my, rzemieślnicy i robotnicy), że cała ludzkość w wielkiej mierze korzysta z
błogosławieństw obecnego czasu. Jednak ci, którzy dzięki większym zdolnościom do
interesów, dzięki odziedziczonym spadkom lub przez defraudację i nieuczciwość stali
się posiadaczami dziesiątek tysięcy i milionów dolarów, mają nie tylko tę przewagę
nad innymi.
Wspomagani przez nowo wynalezione technologie są w stanie
utrzymać tempo wzrostu swego bogactwa na poziomie proporcjonalnym do spadku zarobków
robotnika. Rozumiemy, że jeśli nie podejmiemy kroków prowadzących do ochrony rosnącej
liczby rzemieślników przed wzrastającą siłą monopoli połączonych z nowoczesnym
przemysłem zmechanizowanym w celu oszczędzania pracy, to bezlitosne prawo popytu i
podaży pochłonie nas całkowicie.
Właśnie przeciwko tej
bezpośrednio zagrażającej nam katastrofie, a nie obecnym warunkom, organizujemy swe
siły i dążymy do zapewnienia sobie ochrony. Każdego dnia wzrasta nasza liczba z powodu
przyrostu naturalnego i imigracji, każdy dzień przynosi też coś nowego w dziedzinie
rozwiązań technicznych mających na celu zaoszczędzenie na sile roboczej.
Zatem każdego dnia wzrasta
liczba osób poszukujących pracy i zmniejsza się zapotrzebowanie na ich usługi. Dlatego
też, jeśli się pozwoli naturalnemu prawu popytu i podaży rozwijać bez
przeszkód, to klasa robotnicza znajdzie się w położeniu, w jakim była sto lat temu,
pozostawiając wszelkie osiągnięcia obecnych czasów w rękach klasy kapitalistów. I
temu właśnie staramy się zapobiec.
|
Wynalazek za wynalazkiem |
Dawno już zauważono, że wiele prawdziwych
dobrodziejstw może powodować szkodę, jeżeli nie zostaną ograniczone mądrymi i
bezstronnymi prawami.
Ale szybkość, z jaką poszczególne wynalazki następują po sobie i
wynikające z tej szybkości zapotrzebowanie na siłę roboczą w produkcji urządzeń tę
siłę oszczędzających, jest tak znaczny, że ostateczny skutek został opóźniony, a
zamiast niego nastał okres światowej koniunktury – wzrost wartości rzeczy, zarobków,
bogactwa, kredytów (długów) i pomysłów. Obecnie zaczyna się stopniowo pojawiać
reakcja na to zjawisko. |
Nadprodukcja dalece przewyższająca zapotrzebowanie
![PKDrillBits1.jpg (18505 bytes)](../0_Images/PKDrillBits.jpg)
Mechanizacja umożliwia zastępowanie pracy wielu ludzi
pracą jednostek i maszyn
Nadprodukcja i bezrobocie
|
W ostatnich latach wyprodukowano w ogromnych
ilościach wszelkiego rodzaju sprzęt rolniczy, dzięki czemu jeden człowiek jest w
stanie wykonywać to, co dawniej mogło pięciu ludzi. Ma to dwojaki skutek: po pierwsze,
uprawia się trzykrotnie więcej ziemi, dając pracę trzem spośród tych pięciu
robotników, zmuszając tym samym dwóch pozostałych do ubiegania się o inną pracę; po
drugie, ci trzej, którzy pozostają, mogą przy użyciu dostępnych urządzeń uzyskać
taki plon, jaki bez tych maszyn osiągnęłoby piętnastu ludzi.
Takie same lub większe zmiany
następują w innych dziedzinach pod wpływem podobnych czynników, na przykład w
produkcji żelaza i stali. Wzrosła ona tak bardzo, że i liczba zatrudnionych również
musiała się bardzo powiększyć, pomimo faktu, że mechanizacja umożliwiła jednemu
człowiekowi wykonać tyle, ile uprzednio wykonywało dwanaście osób.
Jednym z rezultatów takiej
sytuacji będzie wkrótce zdolność masowej produkcji – większej niż zapotrzebowanie
na nią. Natomiast poziom zapotrzebowania zamiast wzrastać, zacznie prawdopodobnie się
zmniejszać, bowiem świat szybko zaopatrzy się w szyny kolejowe, których produkcja
przewyższy potrzeby, a ich roczne naprawy mogłyby być dokonywane przez mniej niż
połowę istniejących obecnie zakładów.
Tak więc mamy do czynienia ze szczególną
sytuacją, w której występuje nadprodukcja powodująca chwilową bezczynność kapitału
i pracy, podczas gdy niektórzy nie mają zatrudnienia, które umożliwiłoby im
zaspokojenie niezbędnych potrzeb oraz wygód, co pewnej mierze zmniejszyłoby
nadprodukcję.
Tendencja prowadząca do powstawania tak nadprodukcji, jak i bezrobocia
stale wzrasta i woła o jakieś lekarstwo, którego szukają lekarze pragnący uzdrowić
społeczeństwo, choć ich pacjent wcale go nie użyje. |
Rozkwit i inflacja – samoregulacja i recesja |
Dlatego też, (mówi robotnik) zdajemy sobie
sprawę, że w miarę jak podaż zaczyna przewyższać popyt, konkurencja zmniejsza w
dużym stopniu dochody wypływające z posiadania kapitału i urządzeń, co wywołuje
zmartwienie bogatych na całym świecie, ponieważ ogranicza ich dochody, a w niektórych
wypadkach powoduje nawet rzeczywiste straty zamiast zysków. Jednak uważamy, że nie tyle masy, ale
klasa, która skorzystała najwięcej w okresie koniunktury i wzrostu wartości,
najprawdopodobniej najwięcej ucierpi w okresie kryzysu. W tym celu i z powodów
omówionych powyżej robotnicy dążą, aby na drodze prawnej, o ile będzie to możliwe,
lub przy użyciu siły i bezprawia, w krajach, w których głos mas może nie być
słyszany i nikt nie zatroszczy się o ich potrzeby, osiągnąć następujące wyniki: |
Żądania ludzi pracy
Sieć połączeń kolejowych
![Farmers.jpg (25192 bytes)](../0_Images/Farmers1.jpg)
|
Proponuje się, aby godziny pracy zostały
skrócone w zależności od kwalifikacji lub uciążliwości warunków pracy bez
zmniejszania wynagrodzenia, aby tym samym zatrudnić większą liczbę osób, nie
zwiększając poziomu produkcji, dzięki czemu nastąpiłoby zrównoważenie przyszłej
nadprodukcji przez zwiększenie grupy dysponującej środkami nabywczymi. Proponuje się ustalić i ograniczyć
stopę procentową od pożyczek pieniężnych na poziomie znacznie niższym od obecnego,
co zmusiłoby pożyczkodawców do łagodniejszego traktowania dłużników, klasy
biedniejszej, jeśli chcieliby uniknąć bezproduktywności, czyli bezczynności swego
kapitału.
Proponuje się, by koleje
stały się albo własnością ludu i były obsługiwane przez służby i urzędników
państwowych, albo żeby prawodawstwo ograniczyło ich swobody, opłaty za usługi
itp. i zmusiło kolejnictwo do takiej pracy, jaka służyłaby lepiej społeczeństwu.
![PKTrain1.jpg (11303 bytes)](../0_Images/PKTrain.jpg)
Wybudowane w okresie
wygórowanych cen koleje zamiast ograniczać dzisiaj swój kapitał, dostosowując go do
poziomu ogólnego spadku wartości, jaki dotknął wszystkich innych gałęzi handlu, dwu-
lub trzykrotnie pomnożyły swój pierwotnie wielki kapitał bez dodania do niego
rzeczywistej wartości (zjawisko potocznie nazywane rozwodnieniem akcji).
Dochodzi więc do tego, że
wielkie przedsiębiorstwa kolejowe usiłują płacić odsetki i dywidendy od akcji i
długów obligacyjnych, które przeciętnie są czterokrotnie większe od rzeczywistych
kosztów wybudowania nowych linii kolejowych. W rezultacie cierpi społeczeństwo.
Farmerzy muszą płacić
wysokie ceny za przewóz zboża, tak iż czasami bardziej opłaca się im wykorzystywać
zboże na opał. Tym samym ceny żywności są dla społeczeństwa wyższe, a mimo to
produkcja rolna nie przynosi farmerom dochodu.
W tej sytuacji proponuje się,
by koleje płaciły swym akcjonariuszom około czterech procent od posiadanej przez nich
obecnej wartości akcji, a nie cztery do ośmiu procent w stosunku do trzy lub
czterokrotnie większej od posiadanej obecnie wartości, co wielu z nich czyni,
ograniczając konkurencję przez tworzenie trustów. |
Zarządzający proponują
![StockMarket.jpg (19131 bytes)](../0_Images/StockMarket.jpg)
![StockMarket2.jpg (17970 bytes)](../0_Images/StockMarket2.jpg)
|
Dobrze wiemy, mówią rzemieślnicy, że w
oczach tych, którzy posiadają rozwodnione akcje przedsiębiorstw kolejowych, jak i inne
akcje, proponowana tu redukcja dochodów od zainwestowanego przez nich kapitału będzie
wydawać się czymś okropnym, czymś takim jak wyrywanie zębów. Będzie im się wydawać, że ich prawa
(?) do korzystania z przywilejów, jakimi obdarzył ich naród i które umożliwiają
wyciskanie z niego potężnych korzyści w oparciu o fikcyjne wartości, zostały
dotkliwie pogwałcone i będą się przeciwstawiać takiej sytuacji wszelkimi znanymi im
sposobami.
Nam się jednak wydaje, że
powinni być wdzięczni, iż społeczeństwo jest tak ustępliwe i nie wymaga, by
zwrócili zdobyte w ten sposób miliony. Odnosimy wrażenie, że przyszedł czas, aby
szerokie rzesze społeczeństwa stały się w równiejszej mierze uczestnikami tych
błogosławieństw w obecnym błogosławionym dniu.
Żeby do tego doszło,
należy stworzyć takie prawodawstwo, które ograniczyłoby działalność wszystkich
zachłannych korporacji, tuczących się czerpanymi ze społeczeństwa zyskami i władzą,
i które prawnie zmusiłoby je do służenia społeczeństwu za opłaty nie
przekraczające granic rozsądku.
W żaden inny sposób nie
można zapewnić masom błogosławieństw opatrzności. Stąd, chociaż wielkie
korporacje, za którymi stoi wielki kapitał, w dużej mierze są dobrodziejstwem i
wielką korzyścią dla społeczeństwa, to obecnie dostrzegamy, że przestały spełniać
dobroczynną rolę, przekształcając się w panów rządzących ludem. Jeśli nie podda
się ich kontroli, wpędzą klasę robotniczą w nędzę i niewolnictwo.
Korporacje składające się z
pewnej liczby osób, z których wszystkie są mniej lub bardziej zamożne, zaczynają
szybko zajmować taką samą pozycję względem ogółu społeczeństwa Ameryki, jaką
zajmowali magnaci w Wielkiej Brytanii i w całej Europie względem tamtejszej ludności, z
tą różnicą że korporacje mają więcej władzy. |
![Laborers1.jpg (25680 bytes)](../0_Images/Laborer1.jpg) |
Abyśmy mogli osiągnąć te cele, mówią
dalej robotnicy, potrzebna jest nam organizacja. Musimy zapewnić sobie współdziałanie
mas, bo w przeciwnym razie nigdy niczego nie osiągniemy wobec tak potężnej władzy i
wpływów. Mimo
że jesteśmy zorganizowani w związkach itp., nie należy przez to rozumieć, że naszym
celem jest anarchia albo niesprawiedliwość wobec jakiejkolwiek klasy.
Jako masy społeczne pragniemy
jedynie chronić własne prawa i prawa naszych dzieci przez nałożenie rozsądnych
ograniczeń na tych, których bogactwo i władza bez tych ograniczeń mogłyby nas
zmiażdżyć, a których bogactwa i władza właściwie użyte oraz ograniczone mogą
stać się powszechnym dobrodziejstwem.
Jednym słowem, dodają oni,
chcieliby narzucić wszystkim stosowanie złotej reguły – „cobyście chcieli,
aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie”. |
Pracownicy się organizują i żądają reform.
![Laborer4.jpg (28361 bytes)](../0_Images/Laborer4.jpg)
![Laborer3.jpg (19826 bytes)](../0_Images/Laborer3.jpg)
![Laborer5.jpg (46012 bytes)](../0_Images/Laborer5.jpg)
![Laborer6.jpg (23497 bytes)](../0_Images/Laborer6.jpg)
|
Samolubni
ludzie nie przestrzegają Złotej Reguły
Wielkim szczęściem byłoby dla wszystkich, których to dotyczy, gdyby tak
umiarkowane i rozsądne środki przyniosły powodzenie, gdyby bogaci zadowolili się swym
obecnym stanem posiadania i współpracowali z szerokimi rzeszami społeczeństwa na
rzecz powszechnej i stałej poprawy warunków bytowych wszystkich klas, gdyby robotnicy
zadowolili się rozsądnymi żądaniami, gdyby złota reguła miłości i sprawiedliwości
mogła być przez to zastosowana w praktyce.
Jednakże ludzie w obecnym
stanie nie chcą przestrzegać tej reguły dobrowolnie. Chociaż pośród rzemieślników
świata znajdą się tacy, którzy będą umiarkowani i sprawiedliwi w swoich poglądach,
większość zajmuje stanowisko ekstremalne – ponad miarę niesprawiedliwe i
lekceważące poglądy i wymagania.
Każde ustępstwo ze strony
kapitalistów rozwinie tylko te żądania i poglądy. Każdy, kto posiada pewne
doświadczenie wie, że zarozumiałość i władza sprawowana przez niewykształconych
biedaków jest podwójnie surowa.
Podobnie jest z bogatymi.
Niektórzy rozumieją sytuację klasy pracującej i chętnie okazaliby sympatię poprzez
działanie w taki sposób, by stopniowo wprowadzać potrzebne zmiany. Lecz tacy stanowią
znaczną mniejszość i są zupełnie bezsilni wobec działania korporacji, a także w
znacznej mierze wobec swych własnych prywatnych przedsiębiorstw.
Jeśli są kupcami lub
wytwórcami, nie mogą skrócić godzin pracy ani podnieść zarobków swych pracowników,
ponieważ wtedy konkurenci sprzedawaliby taniej od nich, co sprowadziłoby katastrofę
finansową: ich własną, ich kredytodawców oraz pracowników. |
Co jest przyczyną ucisku w „Dniu Jahwe”?
|
Tak więc rozumiemy na czym polega naturalna
przyczyna wielkiego ucisku „Dnia Jahwe”. Samolubstwo i zaślepienie względem
wszystkiego oprócz własnych korzyści rządzić będzie większością po obu stronach
konfliktu. Robotnicy zorganizują się i połączą swoje interesy, lecz samolubstwo
zniszczy ten związek.
Każdy pobudzany głównie
przez tę zasadę będzie knuł samolubne plany. Większość, niewykształcona i
arogancka, przejmie ster, a lepsza część nie będzie miała dość siły, aby
zapanować nad tym, co dzięki swej inteligencji zorganizowała.
Klasa kapitalistyczna nabierze
przekonania, że im więcej będzie ustępować, tym większe będą stawiane przed nią
żądania i wkrótce postanowi odmówić spełniania wszelkich żądań. W
rezultacie dojdzie do powstania i w atmosferze ogólnej trwogi oraz nieufności kapitał
zostanie wycofany z państwowych i prywatnych przedsiębiorstw, tak że nastąpi depresja
i popłoch finansowy.
Tysiące ludzi pozbawionych
zatrudnienia popadnie ostatecznie w desperację. Wtedy prawo i porządek zostaną obalone.
Góry zostaną pochłonięte przez wzburzone morze. W taki sposób ziemia w znaczeniu
społeczeństwa roztopi się, a rządzące niebiosa (kościół i państwo) przeminą.
|
Zarządzające sfery niebios (kościoły i państwa)
ulegną spaleniu, przeminą Społeczeństwa ulegają rozkładowi |
Wszyscy pyszni i źli będą jako
ściernisko. Wówczas mocarze będą gorzko płakać, bogaci narzekać, a masy ludzkie
przeżyją strach i rozpacz. Już teraz mądrzy i dalekowzroczni ludzie drżą, gdy
patrzą na to, co przychodzi na świat, zgodnie z tym, co przepowiedział nasz Pan (Łuk.
21:26). Pismo
Święte pokazuje nam, że w tym ogólnym zamęcie nominalny kościół (włączając w to
wszystkie denominacje) stopniowo coraz bardziej będzie się przechylał na stronę
rządów i bogaczy, w dużej mierze tracąc swój wpływ na ludzi, by ostatecznie upaść
wraz z rządami. W taki sposób niebo [rządy kościelne], znalazłszy się w ogniu,
przeminie z wielkim trzaskiem.
|
Rząd, który zaprowadzi sprawiedliwość
|
Cały ten ucisk będzie jedynie krokiem
przygotowującym świat do uświadomienia sobie, że chociaż ludzie mogą tworzyć
najlepsze i najmądrzejsze plany i zarządzenia, wszystkie one okazywać się będą
bezużyteczne, dopóki dominować będzie niewiedza i samolubstwo. Wszyscy przekonają się, że jedynym
możliwym sposobem usunięcia powstałych trudności jest ustanowienie silnego i
sprawiedliwego rządu, który podporządkuje sobie wszystkie klasy i narzuci im zasady
sprawiedliwości, aż stopniowo zatwardziałość ludzkich serc, dzięki korzystnym
warunkom i wpływom, ustąpi miejsca pierwotnemu obrazowi Boga.
Będzie to właśnie stan,
jaki Bóg obiecał urzeczywistnić dla wszystkich w czasie tysiącletnich rządów
Chrystusa i dzięki tym rządom, które Jahwe rozpoczyna od karania i nauk tego dnia
ucisku – Ezech. 11:9; 36:25, 36; Jer. 31:29-34; Sof. 3:9; Ps. 46:9-11. |
Poszukujący prawości mniej ucierpią z powodu bojaźni
i lęku nadchodzącego przeznaczenia
|
Dzień ucisku przychodzi jako naturalny i
nieunikniony rezultat upadłego, samolubnego stanu człowieka i był w pełni
przewidziany oraz ogłoszony przez Pana. On przepowiedział, że Jego prawa i przykazania będą przez
wszystkich, z wyjątkiem niewielu, ignorowane, aż do czasu, gdy doświadczenia i środki
przymusu narzucą posłuszeństwo.
Jednak wszyscy, którzy
zdawać sobie będą sprawę z nadchodzącego stanu rzeczy, powinni się odpowiednio
przygotować i uporządkować swe sprawy.
Zwracamy się więc do
wszystkich pokornych tego świata, jak również Ciała Chrystusowego: Szukajcie Pana,
wszyscy pokorni ziemi, którzy wypełniacie jego wolę! Szukajcie sprawiedliwości,
szukajcie pokory, może się częściowo ukryjecie w dniu gniewu Pana (Sof. 2:3).
Nikt nie uniknie ucisku
zupełnie, ale ci, którzy poszukiwać będą sprawiedliwości i radować się w pokorze,
znajdą się w daleko lepszym położeniu niż wszyscy inni. Przyjęty przez nich sposób
życia, myślenia, i działania oraz okazywana przez nich sympatia dla dobra, pozwolą im
zrozumieć istniejący stan rzeczy i docenić biblijny opis ucisku oraz jego wynik, co
sprawi, że będą cierpieć mniej niż inni, których nękać będzie strach i
przewidywanie nieszczęścia. |
|
Społeczeństwa słabną z każdą falą utrapienia.
|
Przebieg wydarzeń
zachodzących w Dniu Pańskim będzie bardzo zwodniczy dla tych, którzy nie będą
zaznajomieni z Pismem Świętym. W porównaniu z długimi okresami minionych wieków i ich
powolnym przemijaniem, nastanie on nagle jak ogień pochłaniający plewy (Sof. 2:2). Lecz Dzień Pański nie będzie tak
nagły jak światło błyskawicy, jak się tego błędnie spodziewają ci, którzy
przewidują, że wszystkie opisane sprawy mające związek z Dniem Pańskim wypełnią
się w ciągu jednej doby.
Przyjdzie on „jak
złodziej w nocy” w tym sensie, że jego nadchodzenie będzie ukradkowe i nie
dostrzeżone przez ogół świata. Ucisk tego dnia będzie przebiegał spazmatycznie.
Będzie serią spazmów coraz częstszych i boleśniejszych, w miarę upływu dnia, aż do
końca. Wskazuje na to apostoł, gdy mówi: „jak bóle na kobietę
brzemienną” (1 Tes. 5:2, 3 NB).
Ulga przyjdzie dopiero wraz z
narodzeniem się NOWEGO PORZĄDKU rzeczy – nowych niebios (duchowego panowania
Chrystusa) i nowej ziemi (zreorganizowanego społeczeństwa), w których
sprawiedliwość mieszka (2 Piotra 3:10, 13), w których sprawiedliwość i miłość, a
nie przemoc i samolubstwo, będą prawem. |
Ostry ból poprzedza narodziny nowej ery
|
Za każdym razem, gdy następować będzie
ból związany z rodzeniem się nowej ery, siła i odwaga istniejących rządów okazywać
się będą coraz mniejsze, a ból coraz sroższy. Udzielenie pomocy oraz mądre
kierowanie przebiegiem nieuchronnych narodzin, polegające na stopniowym przygotowaniu
drogi prowadzącej do tego wydarzenia, jest wszystkim, co lekarze społeczeństwa
(ekonomiści polityczni) mogą uczynić, aby przynieść mu ulgę. Nawet gdyby chcieli, nie mogą
odwrócić biegu wydarzeń, bowiem Bóg postanowił, że tak musi się stać. Wielu z tych
lekarzy społeczeństwa pozostanie jednakże w całkowitej nieznajomości rzeczywistej
choroby oraz potrzeb i nagłości sprawy. Ci właśnie podejmą działania represyjne.
Wykorzystywać będą przerwy
między kolejnymi paroksyzmami na umocnienie metod przeciwdziałania porodowi, wzmagając
tym samym bóle. A kiedy sami nie będą już mogli opóźnić porodu, ich niewłaściwe
leczenie przyspieszy śmierć pacjenta, bowiem stary porządek rzeczy umrze, rodząc w
bólach nowy. |
|
Odłóżmy na razie przekonywający obraz
zastosowany przez apostoła i mówmy bez przenośni. Wysiłki mas mające na celu
uwolnienie się spod panowania kapitału i rozwoju automatyzacji produkcji, będą
niedojrzałe; plany i sposoby działania okażą się niepełne i niedostateczne. Za
każdym bowiem razem masy ludzkie będą się starały postawić na swoim i rozerwać
pęta i ograniczenia, które niesie z sobą prawo „podaży i popytu”, gdyż będą one
dla nich zbyt niewygodne.
Każda nieudana próba zwiększy ufność kapitalistów we własne
umiejętności w zakresie utrzymania nowego porządku rzeczy w dotychczasowych granicach,
aż wreszcie obecna ograniczająca władza organizacji i rządów osiągnie swój punkt
kulminacyjny, rdzeń organizmu społecznego pęknie, prawo i porządek przestaną
istnieć, a szeroko rozprzestrzeniająca się anarchia przyniesie to wszystko, co
przepowiedzieli prorocy o ucisku- iż „nastanie czas takiego ucisku, jakiego
nigdy nie było, odkąd istnieją narody” i – dzięki Bogu za dodatkowe
zapewnienie – „nie będzie” potem. |
Wyzwolenie świata dokonane będzie przez tego, który
większy jest nad Mojżesza
![Jesus47Sitting.jpg (4858 bytes)](../0_Images/Jesus47Sitting.jpg)
|
|
Wyzwolenie Izraela z Egiptu i uwolnienie od
plag, jakie spotkały Egipcjan zdaje się przedstawiać przyszłe uwolnienie świata
dokonane przez wodza większego niż Mojżesz, którego ten ostatni obrazował. Będzie to
wyswobodzenie spod władzy Szatana i wszelkich czynników, jakie on wynalazł, aby
uczynić człowieka niewolnikiem grzechu i błędu. I podobnie jak plagi zsyłane na Egipt miały uodparniający
skutek, gdy tylko ustępowało ich działanie, tak czasowa ulga od cierpień Dnia
Pańskiego będzie skłaniać niektórych do przyjęcia zatwardziałej postawy.
I właśnie ci zwrócą się
do biednych, tak jak Egipcjanie do Izraela: „Próżnujecie” i dlatego
jesteście niezadowoleni! Prawdopodobnie, tak jak Egipcjanie, będą próbowali
powiększyć ich brzemię (2 Mojż. 5:4-23). W końcu jednak będą żałować, tak jak
faraon o północy podczas ostatniej plagi, że wcześniej nie działali łagodniej i
mądrzej (2 Mojż. 12:30-33).
Aby zaznaczyć jeszcze
głębiej to podobieństwo, przypomnijmy sobie, że utrapienia Dnia Pańskiego nazwane są
„siedmioma czaszami gniewu” lub „siedmioma plagami
ostatecznymi”, że dopiero, gdy spadnie ostatnia z nich, nastanie wielkie
trzęsienie ziemi (rewolucja), w którym zniknie każda góra (królestwo) – Obj.
16:17-20. |
Dzień Ucisku nadszedł zgodnie z boskim planem |
Warto zwrócić uwagę na inną myśl
związaną z Dniem Ucisku, mianowicie, że przyszedł on dokładnie we właściwym czasie
– właściwym Bożym czasie.
W następnym tomie niniejszej serii przytoczone zostały dowody
pochodzące ze świadectw podanych w Zakonie i przez proroków Starego Testamentu, jak
również wypowiedzianych przez Jezusa i proroków – apostołów Nowego Testamentu,
które wyraźnie i bezbłędnie pokazują, że chronologicznie ten Dzień Ucisku
umiejscowiony jest na początku okresu chwalebnych tysiącletnich rządów Mesjasza.
To właśnie owo konieczne
przygotowanie do przyszłego dzieła restytucji w Wieku Tysiąclecia jest czynnikiem
przyspieszającym ucisk. |
Społeczeństwa
nie są w stanie zaadoptować się do nowych warunków.
![Farmers2.jpg (2827 bytes)](../0_Images/Farmers2.jpg)
„W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż
się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch
się obrócisz.” 1 Moj. 3:19 BG |
W okresie sześciu tysięcy lat tymczasowego
panowania zła, aż do wyznaczonego czasu ustanowienia sprawiedliwego i potężnego rządu
Chrystusa, zdecydowaną szkodą dla upadłych ludzi byłby fakt posiadania zbyt dużej
ilości wolnego czasu uzyskanego na skutek wcześniejszego rozwoju urządzeń technicznych
oszczędzających pracę albo w inny sposób. Z doświadczenia powstało przysłowie mówiące, że „bezczynność
jest matką występku”, potwierdzając mądrość Boskiego wyroku: „W
pocie oblicza twego będziesz jadł chleb, aż wrócisz do ziemi”.
Podobnie jak wszystkie inne
Boskie zarządzenia, i to jest dobroczynne, mądre i przyczynia się do ostatecznego dobra
jego stworzeń. Ucisk Dnia Pańskiego, którego przygotowanie, jak widzimy, jest już w
toku, stanowi potwierdzenie mądrości Boskich zarządzeń.
Jak już bowiem
zauważyliśmy, zbliża się on jako wynik nadprodukcji spowodowanej wprowadzeniem
udogodnień technicznych oszczędzających pracę człowieka oraz w wyniku samolubstwa
różnych grup społecznych i spowodowanej nim nieumiejętności przystosowania się do
nowych warunków. |
Gdyby
wzrost wiedzy nastąpił wcześniej, wcześniej nadszedłby i ucisk |
Podnoszenie przez Boga zasłony ciemnoty i
stopniowe ukazywanie rodzajowi ludzkiemu światła inteligencji i wynalazczości,
dokładnie tak jak to zostało przepowiedziane i zgodnie z przepowiedzianym rezultatem i
czasem, jest niepodważalnym argumentem dowodzącym, że nadszedł właściwy Boski czas
na wprowadzenie nowego porządku rzeczy (Dan. 12:4, 1). Gdyby rozwój wiedzy nastąpił
wcześniej, wcześniej musiałby nastąpić ucisk, i chociaż społeczeństwo mogłoby
się zreorganizować po doświadczeniu burzy i stopnieniu, to nie byłaby to nowa ziemia
[społeczny porządek], gdzie panowałaby i mieszkała sprawiedliwość, ale nowa ziemia,
czyli porządek, w którym grzech i występek rozwijałyby się o wiele bardziej niż
obecnie.
Sprawiedliwy podział dóbr
płynących z wprowadzenia udogodnień technicznych oszczędzających pracę zacząłby od
jakiegoś momentu powodować coraz krótszy czas pracy, a tym samym upadły człowiek,
uwolniony od pierwotnego zabezpieczenia i posiadający zdeprawowane upodobania, nie
wykorzystałby wolności i wolnego czasu na umysłowe, moralne, czy fizyczne udoskonalanie
się, lecz jak dowodzi tego historia, dążyłby do rozwiązłości i występku. |
|
Częściowe podniesienie zasłony
przygotowuje obecnie tysiące udogodnień dla rodzaju ludzkiego i tym samym od samego
początku Wieku Restytucji dostarcza czasu na naukę oraz rozwój moralny i fizyczny, jak
również na przygotowanie pokarmu i odzieży dla rzesz, które będą w swoim czasie
wzbudzane z grobów. A co więcej, umieszcza ono czas ucisku dokładnie w momencie
najbardziej korzystnym dla rodzaju ludzkiego. Ucisk bowiem udowodni mu brak umiejętności rządzenia sobą
dokładnie o poranku Tysiąclecia – właśnie wtedy, gdy według Pańskiego
postanowienia Ten, który wszystkich odkupił, ma zacząć ich błogosławienie,
wprowadzając mocne rządy żelaznej laski oraz dając całkowite poznanie i pomoc,
dzięki którym powrócą oni znowu do stanu pierwotnej doskonałości i życia wiecznego. |
„Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego
przebywać będzie;” Ps
91:1 BG
![Feathers.jpg (10595 bytes)](../0_Images/Feathers.jpg)
„Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami
jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.
Ps. 91:4 BG |
Obowiązki i Przywileje świętych
Nasuwa się
ważne pytanie dotyczące obowiązków świętych w czasie tego ucisku i ich właściwej
postawy wobec dwóch przeciwstawnych klas nabierających obecnie znaczenia. Wydaje się
możliwe, że niektórzy święci będą nadal w ciele, przynajmniej przez pewną część
okresu tego ognia ucisku.
Ich sytuacja
będzie się różniła od sytuacji innych ludzi, jednak nie w tym znaczeniu, że będą
mogli zostać w cudowny sposób zachowani (mimo iż wyraźnie przyrzeczono, że chleba i
wody im nie zabraknie), lecz że dzięki pouczeniom Słowa Bożego nie będą odczuwali
niepokoju i beznadziejnego strachu, jaki ogarnie świat.
Uznają
ucisk za zgodny z Boskim planem okres przygotowania całego świata na przyjęcie
błogosławieństwa i dzięki temu będą podniesieni na duchu i pocieszeni. Jest to w
sposób przekonywający przedstawione w Psalmie 91 i w Proroctwie Izajasza 33:2-14, 15-24.
Święci,
pocieszeni i ubłogosławieni w ten sposób Boskim zapewnieniem, mają uważać za
swój pierwszy obowiązek pokazanie światu, że pomimo panującego ucisku i atmosfery
niezadowolenia, nawet jeśli sami uczestniczą w tym ucisku i cierpią, zachowują jednak
nadzieję, pogodę ducha i zawsze radują się z perspektywy chwalebnego końca,
przepowiedzianego w Słowie Bożym. |
Szerzy się niezadowolenie.
![Rich.jpg (42172 bytes)](../0_Images/Rich.jpg)
![Rich2.jpg (33289 bytes)](../0_Images/Rich2.jpg)
|
Apostoł pisze: „Pobożność jest
wielkim zyskiem, jeśli jest połączona z poprzestawaniem na małym”, i
chociaż twierdzenie to zawsze było prawdziwe, nabiera podwójnej mocy w Dniu Pańskim,
gdy niezadowolenie staje się główną dolegliwością pośród wszystkich światowych
klas. Święci
powinni stanowić wśród nich znamienny wyjątek. Nigdy w historii ludzkości
niezadowolenie nie było tak szeroko rozpowszechnione i jednocześnie nie było okresu, w
którym człowiek miałby dostęp do tak wielu łask i błogosławieństw.
Niezależnie od miejsca –
czy to w pałacach bogaczy pełnych wygód i świetności, o jakich Salomon w całej swej
chwale nie miał pojęcia, czy w wygodnym mieszkaniu oszczędnego i umiarkowanego
robotnika, mieszkaniu, którego urządzenie odznacza się dobrym gustem, wygodą, smakiem
i luksusem – w każdym wypadku przekonamy się, że obecne czasy przerastają każdy
inny okres od czasu stworzenia pod względem obfitości towarów. |
Z zadowoleniem starajmy się o rzeczy niezbędne i
przystojne.
Święci nie powinni brać udziału w tych zmaganiach |
Mimo to ludzie są
nieszczęśliwi i niezadowoleni. Pragnienia samolubnego i zdeprawowanego serca nie znają
granic. Samolubstwo ogarnęło wszystkich, i gdy się rozejrzymy, zobaczymy, że cały
świat szaleńczo pędzi i prze ku bogactwu, i kurczowo się go trzyma. Tylko
niewielu odnosi tu sukces, pozostali są zazdrośni i zgorzkniali, ponieważ nie należą
do szczęśliwców, a wszyscy są niezadowoleni i przygnębieni bardziej niż w
jakimkolwiek innym okresie.
Lecz człowiek święty nie powinien brać w tej walce żadnego udziału. W
swoim ślubie poświęcenia przyrzekł, że będzie walczył, zdobywał i biegł po
wyższą, niebiańską nagrodę, odłączając się tym samym od ziemskich ambicji, nie
pracując, by zdobyć ziemskie rzeczy, z wyjątkiem tych, które są właściwe i
konieczne, bo on zwraca uwagę na postępowanie oraz wzór Mistrza i apostołów. |
![Bible19Jerry.jpg (2955 bytes)](../0_Images/Bible19Jerry.jpg)
|
W związku z tym święci są zadowoleni w
swojej pobożności nie dlatego, by nie posiadali żadnych ambicji, ale dlatego, że ich
ambicje skierowane są ku niebu i zaabsorbowane wysiłkami w celu gromadzenia skarbów w
niebie, aby mogli być bogatymi w Bogu. Ta perspektywa oraz znajomość planu Bożego
objawionego w Jego Słowie, sprawia, że są zadowoleni, bez względu na to, czym Bóg
darzy ich na ziemi. Tacy z radością mogą zaśpiewać:
„Ja się raduję w każdej
biedzie
Bo przecież Pańska ręka mnie wiedzie”.
|
|
Ale niestety! Nie wszystkie dzieci Boże
przyjęły taką postawę. Wiele z nich popadło w panujące w świecie niezadowolenie i
pozbawiło się radości życia, ponieważ przestało naśladować Pana, dzieląc los
świata, i przyjęło jego ambicje, poszukując rzeczy ziemskich, bez względu na to, czy
je zdobędą, czy nie. Dzielą więc niezadowolenie świata, przez co nie zdają sobie
sprawy z zadowolenia i pokoju, jakiego świat nie może zaoferować ani odebrać. |
![Bible28JulieUp.jpg (3185 bytes)](../0_Images/Bible28JulieUp.jpg)
![CrossCrown2.gif (7602 bytes)](../0_Images/CrossCrown2.gif)
|
Dlatego upominamy świętych, by porzucili
drogę chciwości, pogoni za próżną chwałą i płynące z niej niezadowolenie i
ubiegali się o wznioślejsze bogactwa i pokój, jaki one dają. Chcielibyśmy im
przypomnieć słowa apostoła:
„I rzeczywiście, pobożność jest
wielkim zyskiem, jeśli jest połączona z poprzestawaniem na małym. Albowiem niczego na
świat nie przynieśliśmy, niczego też wynieść nie możemy.
„Jeśli zatem mamy [niezbędne]
wyżywienie i odzież, poprzestawajmy na tym.
„A ci, którzy chcą być bogaci [bez
względu na to, czy powiedzie im się, czy nie] wpadają w pokuszenie i sidła, i
w liczne bezsensowne i szkodliwe pożądliwości, które pogrążają [zatapiają]
ludzi w zgubę i zatracenie.
„Albowiem korzeniem wszelkiego zła
jest miłość pieniędzy [tak u bogatych jak i u biednych]; niektórzy,
ulegając jej, zboczyli z drogi wiary i uwikłali się sami w przeróżne cierpienia.
„Ale ty, człowiecze Boży, unikaj
tego, a zabiegaj o sprawiedliwość, pobożność, wiarę, miłość, cierpliwość,
łagodność. Staczaj dobry bój wiary, uchwyć się żywota wiecznego, do którego też
zostałeś powołany i złożyłeś dobre wyznanie” – 1 Tym. 6:6-12 NB.
|
„Niech życie wasze będzie wolne od chciwości;
poprzestawajcie na tym, co posiadacie; sam bowiem powiedział: Nie porzucę
cię ani cię nie opuszczę.”
Heb 13:5
|
Skoro przykład świętych jest wzorem
zadowolenia i radosnego wyczekiwania, pogodnego poddania się obecnym próbom w
niezachwianej nadziei na przyjście lepszych czasów, to już takie żywe przykłady
stanowią cenną lekcję dla świata. Poza tym, rada udzielana przez świętych wszystkim
wokół powinna znajdować się w harmonii z ich wiarą. Powinna mieć charakter
uzdrawiającej maści i balsamu.
Należy więc korzystać z nadarzających się okoliczności i
wskazywać światu nadchodzące dobre czasy, głosić mu o przyszłym Królestwie Bożym i
wyjaśniać prawdziwy powód obecnego ucisku oraz zalecać jedyne lekarstwo – Łuk.
3:14; Hebr. 13:5; Filip. 4:11. |
Zwiastunowie Królestwa – Ambasadorowie
Pokoju
|
Chrześcijanie
powinni promieniować zadowoleniem
Biedny świat wzdycha nie tylko z powodu swych rzeczywistych, ale i urojonych
bolączek, szczególnie z powodu niezadowolenia rodzącego się z samolubstwa, pychy i
ambicji, które trapią i martwią ludzi, ponieważ nie potrafią ich w pełni zaspokoić.
W związku z tym, rozumiejąc
obie strony sprawy, udzielajmy rady tym, którzy chętnie słuchają, aby poprzestawali na
tym, co posiadają, i cierpliwie czekali, aż Bóg w naznaczonym przez siebie czasie i w
sposób przez siebie wybrany udzieli im owych licznych błogosławieństw, które
przygotowała Jego miłość i mądrość.
Powodując podrażnienia i
zaognienia, czy to prawdziwych, czy też urojonych ran i krzywd, wyrządzilibyśmy szkodę
tym, którym powinniśmy nieść pomoc i błogosławieństwo, a tym samym
zwiększylibyśmy ich niezadowolenie i przez to dotykający ich ucisk. Lecz wypełniając
powierzoną nam misję poprzez głoszenie dobrej nowiny o okupie złożonym za WSZYSTKICH,
w wyniku którego WSZYSCY otrzymają błogosławieństwa, stajemy się prawdziwymi
zwiastunami Królestwa, ambasadorami jego pokoju. Tak o tym napisano:
„Jak miłe są na górach [królestwa]
nogi [ostatni członkowie Ciała Chrystusowego] tego, który
zwiastuje radosną wieść, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobro” – Izaj.
52:7 NB.
|
![Poverty3F.jpg (5316 bytes)](../0_Images/Poverty4.jpg)
![PovertyF.jpg (3105 bytes)](../0_Images/Poverty5.jpg)
Nadchodzące Królestwo jest jedynym lekarstwem i
nadzieją
Nastające Królestwo ...
|
|
Ucisk „Dnia Jahwe” stworzy możliwość
głoszenia dobrej nowiny o przyszłym błogosławieństwie, jaka się rzadko zdarza.
Błogosławieni są ci, którzy pragną kroczyć śladami Mistrza i staną się dobrymi
Samarytanami – opatrującymi rany i polewającymi je oliwą i winem pocieszenia i
otuchy. Udzielone im zapewnienie mówi, że ich praca nie pójdzie na marne, bo gdy sądy
Pańskie będą się odprawiać na ziemi, obywatele świata nauczą się sprawiedliwości
– Izaj. 26:9.
Dzieci Pańskie, tak jak ich niebiański Ojciec, powinny okazywać
wielkie współczucie i zrozumienie wzdychającemu stworzeniu, usiłującemu za wszelką
cenę wyzwolić się z niewoli. Tak jak On, powinny one pamiętać i okazywać
współczucie tym, którzy należą do wspomnianych przeciwnych klas i którzy pragną
być sprawiedliwi i hojni, ale ich wysiłkom przeciwstawiają się i powstrzymują je nie
tylko słabości ich upadłej natury, ale również warunki ich życia oraz powiązania z
innymi ludźmi i uzależnienie od nich.
Dzieci
Pańskie nie powinny jednak sympatyzować z zarozumiałymi i samolubnymi pragnieniami i
staraniami jakiejkolwiek klasy. Ich wypowiedzi powinny cechować się spokojem i
umiarkowaniem, dążeniem do zachowania pokoju, jeśli nie grozi to złamaniem zasad.
Powinny pamiętać, że jest to Pańska walka, że w sprawie polityki czy problemów
społecznych nie znajdą żadnego innego rozwiązania, oprócz tego, jakie zostało
przepowiedziane w Słowie Bożym.
Dlatego też, obowiązkiem poświęconych jest przede wszystkim
zachować ostrożność, by nie znaleźć się na drodze rydwanu Jahwe, a następnie „stać
spokojnie i oglądać zbawienie Boże”, w znaczeniu uświadomienia sobie, że
udział w walce nie jest wcale częścią ich pracy.
Jest to
walka Pańska prowadzona przy użyciu innych czynników. Nie zważając na te wszystkie
sprawy, powinni wiernie wykonywać swą misję, głosząc, że bliskie już królestwo
niebieskie jest jedynym lekarstwem dla wszystkich klas i ich jedyną nadzieją. |
„
...Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między
narodami, będę wywyższony na ziemi.” Ps. 46:11 BG |
![wpe1AD.jpg (5803 bytes)](../0_Images/Sky4.jpg)
|
|
|